YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/2231 E.  ,  2024/3487 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/801 E. 2021/242 K.
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 16.12.2019 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde İstanbul Anadolu 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 293 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5237
sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair hükmün, itiraz edilmeksizin 17.11.2021 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.04.2022 tarihli ve 2022/7273 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2022 tarihli ve KYB-2022/63260 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.05.2022 tarihli ve KYB-2022/63260 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“5237 sayılı Kanun’un 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeye göre, somut olayda kayden 21/11/2001 doğumlu olan sanığın tekerrüre esas alınan Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2018 tarihli ve 2017/626 esas, 2018/18 sayılı kararına konu suçun işlendiği 15/10/2017 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşıldığından, söz konusu mahkumiyet kaydının tekerrüre esas alınamayacağı gibi, adli sicil kaydında yer alan başkaca tekerrrüre esas alınabilecek bir mahkumiyet hükmünün de bulunmaması karşısında, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun'un "Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58 inci maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan beşinci fıkrası;
"(5) Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz."
Şeklinde düzenlenmiştir.
2. Hükümlünün adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan, 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2018 tarihli ve 2017/626 Esas, 2018/18 Karar sayılı mahkumiyet kararına konu suçun işlendiği tarihte 18 yaşından küçük olduğu anlaşılmıştır. Anılan düzenleme dikkate alınmadan, hükümlünün cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. İstanbul Anadolu 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2019/801 Esas, 2021/242 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca;
"Hükümden 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin bendin çıkarılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,"
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2024 tarihinde karar verildi.