YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/1613 E.  ,  2024/5126 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYILARI : 2021/483 Esas, 2021/530 Karar ve 2021/489 Esas, 2021/536 Karar
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz
İNCELEME KONUSU
KARARLAR : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Banaz Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2021 tarihli talepnameleri ile hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebine istinaden Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2021 tarihli kararları ile 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 250 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 ay hapis ve 40,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin hükümlerin, itiraz edilmeksizin 12.06.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 16.03.2022 tarihli ve 2021/29628 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.04.2022 tarihli ve KYB-2022/43525 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.04.2022 tarihli ve KYB-2022/43525 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığın Banaz İlçesi Banaz Köyü 177 ada 20 parsel sayılı yerde bulunan mera vasıflı taşınmazın 5420,18 m²'lik kısmına, tarımsal faaliyette bulunmak sureti ile tecavüz ettiğinden bahisle Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2021 tarihli ve 2021/483 esas, 2021/530 sayılı kararı ile yukarıda belirtilen şekilde mahkumiyetine karar verildiği, anılan dosyada suç tarihinin 18/09/2019; talepname tarihinin ise 01/06/2021 olduğu, yine anılan sanığın Banaz köyü 177 ada 25 parsel sayılı taşınmazın 3222,33 m²'lik kısmına, tarımsal faaliyette bulunmak sureti ile tecavüz ettiğinden bahisle Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2021 tarihli ve 2021/489 esas, 2021/536 sayılı kararı ile yukarıda belirtilen şekilde mahkumiyetine karar verildiği, anılan dosyadaki suç tarihinin de 18/09/2019; talepname tarihinin ise 04/06/2021 olduğu nazara alındığında,
Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 19/12/2018 tarihli ve 2016/18048 esas, 2018/15943 karar sayılı ilamında, "Sanık hakkında 2007/580 ve 2008/1119 Esas sayılı iddianameler uyarınca açılan her iki davanın, Çiftlikkale Köyü sınırları içinde, 103 Ada, 55 Nolu Parsele yapılan tecavüzün önlenmesine ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında, sanık tarafından farklı parsellere veya aynı parselin değişik kısımlarına yapılan tecavüzün aynı zamanda ve aynı karar altında olması halinde tek suçun oluştuğu ve tecavüz edilen alanın miktarı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiği, farklı zamanlarda farklı parsellere veya aynı parselin değişik bölümlerine tecavüzde bulunulması halinde, suçun kısa zaman aralığında aynı karar altında işlenmesinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması, aksi halde yani yeni bir suç işleme kararı altında işlendiğinin tespiti halinde ise iki ayrı suçun oluşacağı gözetilerek uygulama yapılması gerektiğinden, somut olayda aynı parsele tecavüz tarihleri ve aynı veya ayrı bir suç işleme kararı bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, .... BOZULMASINA" şeklinde belirtildiği üzere,
Somut olayda sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçunu aynı zamanda (18/09/2019) farklı parsellere yönelik işlediğinin anlaşılması karşısında, söz konusu dava dosyaları birleştirilerek, anılan Yargıtay ilamında da belirtildiği şekilde yapılan tecavüzün aynı zamanda ve aynı karar altında olması nedeniyle tek suçun oluştuğu ve tecavüz edilen alanın miktarı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. Hükümlünün, yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında "(Değişik: 25/2/2009-5841/1 md.) Bir hakka dayanmaksızın başkasına ait taşınmaz mal veya eklentilerini malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal eden veya sınırlarını değiştiren veya bozan veya hak sahibinin bunlardan kısmen de olsa yararlanmasına engel olan kimseye, suçtan zarar görenin şikâyeti üzerine altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezası verilir.
(2)Köy tüzel kişiliğine ait olduğunu veya öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş bulunduğunu bilerek mera, harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmaz malları kısmen veya tamamen zapt eden, bunlar üzerinde tasarrufta bulunan veya sürüp eken kimse hakkında birinci fıkrada yazılı cezalar uygulanır." şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.
2. İnceleme konusu uyuşmazlıkta, hükümlü ...'nin köy tüzel kişiliğine ait 177 ada 20 ve 25 numaralı parsellerde tarımsal faaliyet gerçekleştirmek suretiyle köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş bulunan merayı zapt ettiği anlaşılmıştır. Hükümlü hakkında, Banaz Asliye Ceza Mahkemesi 04.06.2021 tarihli ve 2021/483 Esas, 2021/530 Karar ve yine aynı tarihli 2021/489 Esas, 2021/536 Karar sayılı kararlarıyla iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
3. Hükümlü tarafından farklı parsellere veya aynı parselin değişik kısımlarına yapılan tecavüzünün aynı zamanda ve aynı karar altında olması halinde tek suçun oluşacağı ve tecavüz edilen alanın miktarı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiği, farklı zamanlarda farklı parsellere veya aynı parselin değişik bölümlerine tecavüzde bulunulması halinde, suçun kısa zaman aralığında aynı karar altında işlenmesinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması, aksi halde yeni bir suç işleme kararı altında işlendiğinin tespiti halinde ise iki ayrı suçun oluşacağı, somut uyuşmazlıkta ise hükümlünün, şikayetçiye ait farklı parsellere aynı zaman diliminde müdahale etmesi ve eylemin temadi olması nedeniyle, tek suçun oluştuğu ve iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hükümlü hakkında fazla ceza tayini, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2021 tarihli ve 2021/483 Esas, 2021/530 Karar ve 2021/489 Esas, 2021/536 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2024 tarihinde karar verildi.