YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/1521 E.  ,  2024/662 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/198 E., 2021/193 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2008 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında cebir, tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinde yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Eyyüp 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2011 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 21.02.2011 tarihinde kesinleşmiştir. Denetim süresi içerisinde kasten yeni suç işlenmesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.
3.Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 02.11.2020 tarihli ilamıyla ''gerekçesiz olarak hüküm kurulması'' nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.
4. İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinde yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın suç tarihinde evi terk eden eşini ve çocuğunu bulmak için eşinin abisi olan müşteki ...'in evine gittiği, onları bulamayınca müşteki Rıdvan'nın sokakta oynamakta olan oğlu ...'i aracına bindirerek hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
12 yaşından küçük olan mağdur çocuğun, halasının eşi olan sanığı daha öncesinde tanıdığı için sanık tarafından araca binmesi istendiğinde ona duyduğu güvenle sanığın aracına bindiği, sanığın, aracına kapılarını kitlemesi üzerine mağdurun araçtan inmek istemesine rağmen sanığın aracı sürmeye devam ettiği olayda; sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu on iki yaşından küçük çocuğa karşı hile ile gerçekleştirildiği anlaşılmakla; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş olması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2021 tarihli ve 2020/198 Esas sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2024 tarihinde karar verildi.