YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/9846 E.  ,  2023/7499 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/1197 E., 2016/142 K.
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Anamur Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, sanığın seraya tecavüzü bulunmadığı gibi serayı terketmesi yönünde tebligat yapılmadığına, sanığın suç kastı bulunmadığına, katılanın soyut beyanı dışında sanığın cezalandırılmasına elverişli somut delil bulunmadığına, olayın hukuki uyuşmazlık niteliğinde olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay katılan ...'ın Bozyazı İlçesi ... Mahallesi 494 Ada 15 numaralı parselde bulunan 4600 metrekarelik içinde sera bulunan araziyi yaklaşık bir buçuk yıl önce ... Varlık Yönetim A.Ş isimli şirketten satın aldığı, 25.10.1967 doğumlu sanık ...'un söz konusu yerin önceki sahibi olduğu, katılan suça konu yeri satın aldıktan sonra sanık ...'un oğulları olan diğer sanıklar ... ve ...'la birlikte herhangi bir hakka dayanmaksızın, katılana ait serayı malikiymiş gibi kullanmaya devam etmek suretiyle suça konu taşınmazı iştirak halinde işgal ettikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1967 doğumlu sanık ...'un 5271 sayılı Kanun'un 191 inci maddesine aykırı olarak iddianame okunmadan, 5271 sayılı Kanun'un 147 nci maddesinde öngörülen hakları hatırlatılarak usulüne uygun savunması alınmadan yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle ilk derece mahkemesinin kararı hukuka aykırı bulunmuştur.
Kabule ve uygulamaya göre de;
Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza tayin edilirken hapis cezası yanında adli para cezasına hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ve 326 ncı maddeleri gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2023 tarihinde karar verildi.