YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/9824 E.  ,  2023/9862 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/172 E. 2016/183 K.
SUÇ : Parada sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 03.12.2010 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.
2. Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2016 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 38 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kurulan hükmün açıklanarak 5.320,00 TL ve 200,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği;
1. Suça sürüklenen çocuk hakkında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama kabiliyetinin bulunup bulunmadığı yönünde rapor aldırılmadığına,
2. Paraların iğfal kabiliyetinin olmadığına,
3. Artırım sebeplerinin yerinde olmadığına,
4. 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin tartışılmaması ve uygulanmamasının hatalı olduğuna,
5. Yaş küçüklüğünden dolayı uygulanması gereken infaz rejiminin gösterilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, suça sürüklenen çocuğun sahte para muhafaza ettiği ve sahte paraların piyasaya sürülmesi için bir başkasına verdiği iddiasına ilişkindir.
2. Suçtan zarar görenin, işlettiği işyerine 30.11.2010 tarihinde 15 dakika aralıklarla dört defa giden temyiz dışı suça sürüklenen ...'un her defasında 10,00 TL sahte banknot vererek alışveriş yaptığını, bu paraları toptancıya verdiği sırada paraların sahte olduğunu öğrendiğini, ertesi gün aynı şahsın tekrar gelip sahte 10,00 TL vermesi üzerine polise ihbarda bulunduğunu belirterek müracaatta bulunduğu belirlenmiştir.
3. a) Temyiz dışı suça sürüklenen ...'un, bahse konu paraları suça sürüklenen çocuk ...'ın sahte olduğunu söyleyerek verdiğini, onun da eniştesi Yakup'tan aldığını bildiğini ifade ettiği,
b) Suça sürüklenen çocuk ...'ın, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'a söz konusu paraları kendisinin verdiğini, eniştesi Yakup'a borcu olduğunu, borcu karşılığında sahte para piyasaya sürme teklifini kabul ettiğini, ...'a da bu amaçla paraları verdiğini ifade ettiği belirlenmiştir.
4. 01.12.2010 tarihli tutanak ile temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'un işyerinde üst aramasının yapıldığı sırada suça sürüklenen çocuk ...'ın arayıp bir buluşma yeri söylemesi üzerine polis ekiplerinin de bahse konu yere giderek suça sürüklenen çocuk ...'ın yaptıkları üst aramasında toplamda 8 adet 10,00 TL'lik banknot ele geçirildiği belirlenmiştir.
5. T.C. ... Bankası Denizli Şubesinin 21.02.2011 tarihli Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile 10 adedi A290 314 332 ve 3 adedi A279 433 009 seri numaralı olan toplamda 13 adet 10,00 TL'lik banknotların sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Suça sürüklenen çocuk hakkında rapor aldırılmamasına yönelik;
5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığına dair raporun aldırılma zorunluluğunun 12 - 15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar için söz konusu olduğu, suça sürüklenen çocuk ...'ın 1993 doğumlu olup suç tarihinde 17 yaşında olduğu dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafiinin bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir.
B. Paraların iğfal kabiliyetinin bulunmadığına yönelik;
T.C. ... Bankası Denizli Şubesinin 21.02.2011 tarihli Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile ele geçen paraların 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesi kapsamında sahte parada bulunması gereken tüm unsurları taşıdığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk müdafiinin bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir.
C. Erteleme hükümlerinin tartışılmaması ve uygulanmamasına yönelik;
Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması gerektiğinden Mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir.
D. Diğer yönlerden;
1. Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmaları, kolluk tutanakları, ... Bankası raporu ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun eniştesi Yakup'un vermiş olduğu sahte paraların bir kısmını temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... aracılığıyla tedavüle koyduğu ve geri kalan kısmını da tedavüle koymak amacıyla muhafaza ettiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
3. Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2016 tarihli kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereğince hükmün ikinci paragrafında yer alan "30 gün" ibaresinin "5 gün"; üçüncü paragrafında yer alan "20 gün" ibaresinin "3 gün"; üçüncü paragrafında yer alan "13 gün" ibaresinin "1 gün", dördüncü paragrafında yer alan "10 gün" ibaresinin "1 gün", altıncı paragrafında yer alan "200,00 TL" ibaresinin "20,00 TL" olarak düzeltilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2023 tarihinde karar verildi.