YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/7812 E.  ,  2023/7507 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/459 E., 2015/660 K.
SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade- onama

Sanık hakkında mala zarar verme suçu kapsamında verilen mahkumiyet hükmünün açıklamasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği geri bırakıldığı, bu kararın 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraza tabi olduğu, temyiz kabiliyetinin bulunmadığı yapılan ön incelemede tespit edilmiştir.
Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çine Cumhuriyet Başsavcılığının 07.08.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca, mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davaları açılmıştır
2. Çine Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 167 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 1.500,00 TL ve doğrudan verilen 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 167 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü maddeleri uyarınca 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi suça konu taşınmazın babasına ait olduğunu düşündüğü için ekim dikim yaptığına, taşınmazın katılan adına kayıtlı olduğunu sonradan öğrendiğine önceden bilseydi ekmeyeceğine ve mala zarar vermeyeceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay sanık ile katılanın kardeş oldukları,Alabayır mahallesi Karaağaç mevkiinde bulunan ve katılana ait olan taşınmaz nedeniyle aralarında husumet bulunduğu, sanığın katılana ait Alabayır mahallesi Karaağaç mevkiinde bulunan taşınmazın 500-600 metrelik bölümüne biber,domates,patlıcan ekerek tecavüzde bulunduğu, ayrıca 22.07.2015 tarihinde katılanın taşınmazında bulunan siyah renkli su borularını ikiye katlayarak mala zarar verdiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçu ile sınırlı olarak yapılan incelemede;
Sanık savunması, katılan beyanı, yapılan keşif alınan bilirkişi raporları ve tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden sanığın katılana ait taşınmazın bir kısımını herhangi bir hakka dayanmadan ekip biçerek işgal ettiği anlaşılmakla ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
1. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; sanığın mala zarar verme suçu bakımından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince REDDİNE, mercide yanılma nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 264 üncü maddesi gözetilerek istemin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çine Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2023 tarihinde karar verildi.
...