YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/7524 E.  ,  2023/6953 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/1549 E., 2016/873 K.
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.
2.Aydın 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; suçu işlemediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, ... İlçesi ... Mahallesi ...Sok. No:1 adresinde bulunan katılanların sanık ile müşterek maliki oldukları dükkan ve iki kat daireden oluşan apartmanın 1. katında katılanların oturdukları, 2 katında ise sanığın oturduğu, sanığın 1. kat ile 2. kat arasına ve çatıya demir kapı yaptırarak anahtarını katılanlara vermeyerek evin çatısını kullanmasına engel olduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1.Sanığın olay tarihinde ve sonrasında ortak mülkiyet alanı olan çatı katını kullandırtmamak amacıyla çatıya çıkan bölümün demir kapı yaptırarak kilitlediği, bu şekilde söz konusu apartmanda mülkiyet hakkı olan katılanların kullanımını engellediği anlaşılmakla; sanığın, katılana ait ortak alana tecavüz ettiği sabit olduğundan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2023 tarihinde karar verildi.