YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/4336 E.  ,  2023/7662 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/346 E., 2016/35 K.
SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Adana 22.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 3 yıl hapis cezası ve 3.600,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İncelemeye konu olay; mağdureyi olay günü cep telefonundan kendisini ... olarak tanıtan birinin araması, kredi kartından harcama yapıldığını, Emniyet ile ortak çalıştıklarını, kartın bilgilerini ve telefonuna gelecek şifreyi kendisine söylemesi halinde kartının iptal edileceğini söylemesi, mağdurenin bankadan arandığını düşünerek kart bilgilerini ve telefonuna gelen şifreyi arayan şahsa söylemesi ve mağdurenin kartından internet üzerinden art arda üç kez 180'er TL tutarında Turkcell İletişim Hizmetleri şirketinden harcama yapılması, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Mağdurenin anlatımını doğrulayan, ... tarafından yazılan müzekkere cevabı, mağdurenin arandığı cep telefon numarasının sanık adına kayıtlı olduğuna ilişkin abone kayıt bilgisi, iletişim tespiti ve sanığın suçtan kurtulmaya yönelik inkara dayalı savunması ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, sanığın bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
3. Sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması, isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle Adana 22.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.01.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, "sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 180 günün 5 güne, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20,00 TL'den hükmolunan 3.600,00 TL adli para cezasının ise 100,00 TL'ye indirilmesi," suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,
18.10.2023 tarihinde karar verildi.