YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/4241 E.  ,  2023/6224 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/1041 E., 2016/287 K.
SUÇ : 3091 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Çivril Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2.Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli kararı ile sanığın kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın vekilinin temyiz isteği, usul ve yasaya aykırı beraat kararının bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, sanığın Çivril İlçesi ... Mahallesi 123 ada 782 no'lu mera parseline ev, avlu, ahır ve depo yapmak sureti ile tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.
2.Çivril Kaymakamlığının sanık hakkında 09.02.2015, 05.08.2015, 17.08.2015, 03.11.2015 ve 20.04.2015 tarihli idari kurulu men kararları ve 03.11.2015 tarihli men kararının 19.11.2015 tarihli infaz tutanağı dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE
1.Sanık hakkında kurulan hüküm, Ceza Genel Kurulunun 10.11.2015 tarih 2015/8-83 Esas - 2015/391 Karar sayılı kararı da dikkate alındığında, 6360 sayılı Yasayla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesi ikinci fıkrasında düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarında bir değişiklik yapılmaması ve 3091 sayılı Yasanın 15 inci madde ve birinci fıkrasında, "eylemin daha ağır bir cezayı gerektiren ayrı bir suç teşkil etmediği takdirde" bu suçtan açılan davada anılan kanunun uygulanacağının düzenlenmesi ve Uyap incelemesinde de sanığın babasının 10.01.2007 tarihinde vefat ettiği, sanığın taşınmazın babasından kaldığı beyanı karşısında; ve 6360 sayılı Kanun yürürlüğe girmeden önce de mera niteliğindeki suça konu taşınmaza tecavüzünün devam ettiği anlaşılmakla; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesi ikinci fıkrası uyarınca mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
2.Suçtan zarar görme olasılığı bulunan Maliye Hazinesi davadan haberdar edilip, delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesi birinci fıkrası ve 234 üncü maddelerine aykırı davranılması,
3.Kabule göre de; atılı suçun oluşması için sanık hakkında usulüne uygun alınmış iki ayrı men kararı ve bu kararların infazlarının gerekmesi karşısında; sanığın Çivril İlçesi ... Mahallesi 123 ada 782 no'lu mera parseline ev, avlu, ahır ve depo yapmak sureti ile tecavüz etmesi nedeni ile Çivril Kaymakamlığının sanık hakkında 03.11.2015 tarihli idari kurulu men kararının 19.11.2015 tarihinde infaz edildiği, ancak Çivril Kaymakamlığının sanık hakkında 09.02.2015, 05.08.2015, 17.08.2015 ve 20.04.2015 tarihli idari kurulu men kararlarına ait infaz tutanaklarının dosyada bulunmadığı anlaşılmakla bu infaz evrakının araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik inceleme ve araştırma ile ve delil değerlendirmesine dayanmayan bir gerekçeyle beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli karara yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2023 tarihinde karar verildi.