YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/3673 E.  ,  2023/7585 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/919 E., 2016/131 K.
SUÇLAR : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 31.10.2014 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır.
2. Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıkların temyiz istekleri; suç kastlarının bulunmadığına, atılı suçu işlemediklerine, zararın giderildiğine, eksik araştırma yapıldığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, eylemin tek suç olduğuna ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanıkların mağdura ait ve suç tarihinde kayıp olan kredi kartını ele geçirerek çalıştıkları Metro A.Ş işyerinde bulunan pos cihazı ile iki defa 250,00 TL olmak üzere toplam 500,00 TL'lik çekim işlemi yaptıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Tüm dava dosyası içeriği, mağdurun aşamalardaki istikrarlı anlatımları, sanıkların tevil yollu ikrarları, kredi kartı hesap özeti bilgileri ve harcamaya dair kredi kartı slipleri birlikte değerlendirildiğinde, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunun unsurlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmediğinden sanıkların sübuta, suç kastı bulunmadığına, eksik araştırma yapıldığına dair temyiz itirazları yönünden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Mağdurun zararının kovuşturma aşamasında banka tarafından giderildiği, sanıkların ise temyiz aşamasında ve hükümden sonra bankaya ödeme yaptıklarının anlaşılması karşısında, şartları oluşmadığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair temyiz itirazları ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulandığı görüldüğünden takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine dair temyiz itirazları yönünden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Diğer temyiz itirazları yönünden ise;
3. 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup, aynı anda veya çok kısa zaman aralıklarıyla peş peşe yapılan çekimlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle; sanıkların aynı gün peş peşe saat 12:03 de aynı pos cihazından iki kere 250,00 TL para çekme şeklinde gerçekleştirdikleri eylemlerinde “değişik zamanlarda” koşulu oluşmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
Kabul ve uygulamaya göre ise,
4. Sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği tayin edilen 3 yıl 9 ay hapis cezasından yapılan 1/6 oranında indirim sonucunda hapis cezalarının 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak eksik belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2023 tarihinde karar verildi.