YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/3434 E.  ,  2023/7267 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/587 E., 2016/298 K.
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 14.09.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2016 tarihli kararı ile sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 3 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği; suç kastı bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, ses kaydının yanlış yorumlandığına, çekilen tutarın iade edildiğine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve 168 inci maddesinin uygulanmamasının yasaya aykırı olduğuna ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanığın mağdurun bilgisi ve rızası dışında mağdura ait kredi kartından harcama yaptığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Tüm dava dosyası içeriği, mağdurun aşamalardaki istikrarlı anlatımları, bankalara yazılan yazı cevapları, dava dosyası içerisinde bulunan ses kaydına ilişkin 17.11.2015 tarihli bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde, suçun unsurlarının oluştuğuna dair kabulde ve sanığın benzer şikayetler nedeniyle hakkında pek çok dava dosyası bulunduğu, hayat sigortası yaptıracakları, sigorta borcu olduğu, kart aidatının iade edileceği veya çeşitli hizmetler sunulacağı söylenerek mağdurların iradelerinin fesada uğratıldığı, bu işi adeta meslek haline getirdiği gerekçesiyle sanık hakkında takdiren 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafinin suç kastı bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, ses kaydının yanlış yorumlandığına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasının yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazları yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Ancak, sanık aşamalardaki savunmalarında mağdurun şikayeti nedeniyle çekilen tutarın iade edildiğini savunmuş ve iade talebine ilişkin İNG Bankasına yazılan yazı suretini dosyaya sunmuştur. Mağdur kovuşturmu aşamasında alınan beyanında tutarın kredi kartına iade edildiğini beyan etmiştir. Bu itibarla, zararın hangi aşamada giderildiği tespit edildikten sonra sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin beşinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Afyonkarahisar 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’un (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2023 tarihinde karar verildi.