YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/18674 E.  ,  2023/10737 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/67 E., 2021/532 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Müşteki ...'a yönelik eylemler hakkında açılan davalarda, uzlaşma sağlanması nedeniyle verilen düşme kararlarına ilişkin temyiz talebi bulunmadığı anlaşıldığından inceleme dışı tutulmuştur.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çivril Cumhuriyet Başsavcılığının 13.12.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
suçundan dava açılmıştır.
2. Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan hükmün

açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 04.12.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Denetim süresi içerisinde kasten yeni suç işlenmesi nedeniyle Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2018 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.
3. Sanık ve katılanın istinaf talebi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 11.03.2021 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, haksız ceza tayin edildiğine, takdiri indirim yapılmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın, evine gittiği katılanın, mutfakta ikramlık hazırladığı sırada arkasından giderek, katılanı darp ettiği, kapıyı kilitleyerek anahtarı alıp katılanın dışarıya çıkmasına izin vermediği, telefon gelmesi üzerine evden ayrıldığı iddiasına ilişkindir.
2. Çivril Devlet Hastanesince düzenlenen 07.11.2011 tarihli adli muayene raporunda, katılanın vücudunun çeşitli yerlerinde ağrı ve hassasiyet olduğu belirtilmiş, Denizli Devlet Hastanesince düzenlenen 25.11.2011 tarihli raporda ise, mevcut yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu belirtilmiştir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;
Sanığın, kendisi aleyhine tanıklık yapmaması konusunda uyarmak amacıyla evine girdiği katılanı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, katılanın evden kaçmasını engellemek amacıyla evin kapısını kilitleyip anahtarı almak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;
Sanığın, katılana yönelik eylemini, cebir ve şiddet kullanmak suretiyle işlediği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında ceza tayin edilirken "fiilden sonraki davranışları, yargılama sürecindeki tutum ve davranışları" dikkate alınarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca indirim yapılmamasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 04.12.2012 tarihinde kesinleşmiş, denetim süresi içerisinde kasten yeni suç işlenmesi nedeniyle hükmün açıklandığı anlaşıldığından, sanığın, bu hususa ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından cebir ve şiddet kullanılarak işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 11.03.2021 tarihli kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çivril Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2023 tarihinde karar verildi.