YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/18492 E.  ,  2024/565 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/37 E., 2020/1707 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Edremit Cumhuriyet Başsavcılığının 24.09.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2019 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 09.11.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısnın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin

ikinci fıkrası uyarınca kabulü ile evrak üzerinden yapılan incelemede sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz itirazı, mahkumiyete yeterli delil bulunduğuna ve sanığın cezalandırılması istemine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanığın katılanı arabada bulunduğu sırada kapıları kilitlemek sureti ile hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu belirlenerek mahkumiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk derece Mahkemesince verilen hükümde hukuka aykırılık bulunarak, sanığın mahkumiyetine yeterli kesin delil bulunmadığı belirlenerek beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 gün ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 05.08.2017 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 20.07.2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanunun 15'inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrası (a) bendi ve aynı kanunun 303 üncü maddesinin birinci fıkrası (a) bendinde yer alan düzenlemeler karşısında; ilk derece mahkemesinden gelen dava dosyasının tekemmül ettiği, başkaca toplanması gereken delil bulunmadığı hallerde bölge adliye mahkemesince duruşma açılmaksızın 'hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" dair sanığın beraatine, davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunmasına karar verilebileceğinden Tebliğname'de bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
2. Katılan ile sanığın arkadaş oldukları ve 15.01.2017 tarihinde buluştukları, sanığın katılanın arabada bulunduğu sırada kapıları kilitleyerek kendisiyle birlikte olması şartıyla kapıları açacağını söyleyip tehdit ettiği, katılanın sanıkla bu nedenle cinsel birliktelik yaşadığı, akabindeki zamanlarda da sanığın katılanı elinde bulunan ses kaydıyla tehdit ederek yanına çağırdığı, katılanın bu nedenle sanığın yanına giderek sanıkla cinsel birliktelik yaşadığı olayda, sanığın olayın başından itibaren tehdit ile katılanı yanında bulundurmaya mecbur bıraktığı bu nedenle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yetersiz gerekçe ile beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılanın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 09.11.2020 tarihli ve 2020/37 Esas sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2024 tarihinde karar verildi.