YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/18047 E.  ,  2023/4286 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.10.2013 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 02.04.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 30.09.2020 tarihli kararı ile sanığın gıyabında karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı belirtilerek bozma kararı verilmiştir.
4. Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesi 29.06.2021 tarihinde sanık hakkında duruşma açarak tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi üçüncü fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık temyiz isteminde bir gerekçe bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Ankara Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanık, 26.09.2013 tarihinde 7 gün izin kullanmak üzere cezaevinden ayrılmış, ancak teslim olması gereken 03.10.2013 tarihinde cezaevine dönmemiştir. Cezaevi idaresi tarafından 48 saat geçtikten sonra sanık hakkında 05.10.2013 tarihinde firar tutanağı hazırlanmıştır.
2. Sanık savunmasında izin bitiminde ailesi tehdit edildiği için cezaevine geri dönmediğini, 10 ay sonra polisler tarafından yakalandığını belirtmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında basit yargılama usulünü uygulamayan mahkemenin, hükmettiği cezadan, sanık lehine hüküm doğurduğu gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca indirim yapması hukuka aykırı olmakla birlikte, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Olay ve olgular bölümünde belirtilen deliller ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;
Uygulama maddesinin 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuş, ancak bu hususun 1412 sayılı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 1. bentteki "eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaleti ile" yazılması sureti ile hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde karar verildi.