YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/17895 E.  ,  2024/1878 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/1273 E., 2019/1435 K.
SUÇLAR : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/2855 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2. Ankara Batı 9.Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2018 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 27.09.2019 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak atılı suçtan 4 yıl 2 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıkların temyiz isteği eksik inceleme yapıldığına, atılı suçu işlemediklerine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay; mağdur ...'ın internetten tanıştığı F.Y.'nin evine gittiği gece 03.00 sıraları F.Y.'nin eşi temyiz dışı sanık ...'ın eve gelmesi üzerine mağdurun yatağın altına saklandığı, eve girince eşinin panik halinden şüphelenerek evi arayan temyiz dışı sanık ...'ın mağduru yatağın altında bulduğu, F.Y.'nin hırsız olduğunu söylemesi üzerine karşılıklı birbirlerini darp ettikleri, temyiz dışı sanık ...'ın dışarıda bekleyen sanıklar Murat ve Onur'a seslenerek hırsızı yakaladığını söylediği, ardından mağduru birlikte darp ettikleri, temyiz dışı sanık ...'ın mağdurun telefonunu karıştırırken eşi ile yazışmaları gördüğü ve bunun üzerine mağduru hep birlikte minibüse bindirip önce minibüs içinde darp ettikleri, daha sonra Lalahan'daki çiftliğe götürüp, burada indirip darp etmeye devam ettikleri, tüfek ile mağduru tehdit edip, burada bir süre alıkoydukları ve Sincan'da bir parka götürüp bıraktıkları iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında suçun sübutunun kabulü ile atılı suçtan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak sanıklar hakkında eylemin silah ile gerçekleştiği ve haksız tahrik uygulamasının haksız olduğunun kabulü ile atılı suçtan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1.Mağdurun aşamalardaki beyanları, bu beyanlar ile uyumlu adli rapor, olay yakalama tutanağı, tanık ifadeleri ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin kararda isabetsizlik görülmemiştir.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 27.09.2019 tarihli ve 2018/1273 Esas, 2019/1435 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2024 tarihinde karar verildi.