YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/17878 E.  ,  2023/3985 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Burhaniye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 2015/596 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılması ve hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması talep olunmuştur.
2. Burhaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2015/235 Esas ve 2015/688 Karar sayılı kararı ile sanığın, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. İlgili kararın, sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2019/17255 Esas, 2021/1905 Karar sayılı kararı ile ''Sanığın, Açık Ceza İnfaz Kurumuna teslim olduğu sırada yapılan kontrolde üzerinden esrar maddesi çıkması şeklinde gerçekleşen olayda, hakkında TCK'nın 297/1-2. maddesi gereği fikri içtima hükümleri uygulanarak cezasında artırım yapılması gerektiğinin ve ele geçen maddenin ceza evi girişinde yakalanması nedeni ile sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının gözetilmediği" gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiştir.
4. Dairemizin bozma kararı üzerine yapılan yargılamada; Burhaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 gün ve 2021/190 E. 2021/411 Karar sayılı kararı ile sanığın, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmaya teşebbüs suçundan 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri
Hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; Burhaniye T Tipi Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın, izin dönüşü sırasında ceza evi girişinde yapılan üst aramasında esrar maddesi bulunduğu, sanığın bu şekilde ceza infaz kurumuna yasaklı madde olan uyuşturucu sokmaya çalıştığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Dosyadaki olgular itibari ile, Burhaniye T Tipi Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın, özel izin dönüşü ceza evine giriş yaparken yapılan üst aramasında, montunun cebinde, kriminal rapor ile plaka haline getirilmiş esrar olduğu belirlenen madde bulunduğu, bu şekilde sanığın, yasaklı madde olan uyuşturucuyu ceza infaz kurumuna sokmaya çalıştığı anlaşılmakla, mahkemenin suçun sübutuna dair kabulünde ve tekerrüre esas sabıkası olan sanığın, tekrar suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılmadığı gerekçesi ile hakkında lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine yönelen takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
B. Diğer Yönlerden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Burhaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 gün ve 2021/190 E. 2021/411 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oybirliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2023 tarihinde karar verildi.