YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/17388 E.  ,  2024/1412 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/1094 E., 2020/478 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Beraat
TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet Savcısı, katılan ... vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 23.08.2016 tarihli iddianamesi ile, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahla tehdit suçlarından cezalandırılması talep olunmuştur.
2. Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2017 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.
3. İlgili kararın sanık ve müdafi tarafından istinafı üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 26.02.2020 tarihli kararı ile, dosya üzerinden incelemede, kurulan hüküm kaldırılarak, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği, suçun sabit olduğuna ilişkindir.
2. Katılan ... vekilinin temyiz isteği, suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın, tehdit ve hile ile yanına çağırdığı katılan ...'u istismar ettiği olayda, hürriyetinden de yoksun kıldığı iddiasına ilişkindir.
2. Katılana ait 19.11.2015 ve 20.11.2015 tarihli raporlarda, katılanda saat 7 hizasında anal yırtık, fissür tarif edilerek, kendisini bedenen ve ruhen savunacak ruhsal ve fiziksel gelişime sahip olmadığı bildirilmiştir.
3. Dosya içerisindeki evrak içeriğinden, sanık hakkında katılana karşı nitelikli cinsel istismar suçundan yürütülen kovuşturmada, Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/342 Esas, 2015/393 Karar sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükmünün, temyizen incelenerek kesinleştiği ve bu dosya kapsamında alınan savunmasında, sanığın yanına gelen katılanın arkasından sarılıp istismar ettiğini kabul ettiği görülmüştür.
4. Sanık savunmasında, suçlamaları inkar etmiştir.
A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;
Sanığın eylemi sabit görülerek, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;
İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış ve dosya üzerinden incelemede, sanığın eyleminin, cinsel istismar suçu ile sınırlı olduğunun kabulü ile, sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Tebliğname yönünden;
Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli, 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince duruşma açılmaksızın dosya üzerinden beraat kararı verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
B. Cumhuriyet Savcısı ve katılan ... vekilinin temyizleri yönünden;
Mağdur ..., 02.01.2004 doğumlu olup, suç tarihinde 12 yaşını doldurmamıştır. Katılanın anlatımları, olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, sanık savunması ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, katılana cinsel istismarda bulunabilmek ve mağdurun yanına gelmesini sağlamak amacıyla, "gel ben çedene topladım, bunları çuvallayalım" diyerek yanına çağırdığı katılana yönelik eyleminin, çocuğun cinsel istismarı suçu ile sınırlı kalmadığının anlaşılması karşısında, İlk Derece Mahkemesince çocuğa karşı cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin yanlış değerlendirilmesi sonucu hukuki hataya düşülerek yazılı şekilde beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cumhuriyet Savcısı ve katılan ... vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 26.02.2020 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye farklı gerekçeyle, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2024 tarihinde karar verildi.