YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/17271 E.  ,  2023/7834 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/ 950 D.İş.
SUÇ : 6136 sayılı Kanuna aykırılık
İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın Reddi
KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sanık ...'un 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve suçta kullanılan silahın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine dair Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2012 tarihli kararının 19.06.2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onuncu fıkrası gereğince sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine ilişkin Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2020 tarihli kararını takiben, sanığın müsaderesine karar verilen silahın iadesi talebinin reddine dair Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2020 tarihli kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2020 tarih ve 2020/950 Değişik İş sayılı kararının kesin olarak verildiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 23.08.2021 tarihli ve 2021/5846 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.09.2021 tarihli ve KYB-2021/105557 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.09.2021 tarihli ve KYB-2021/105557 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“1- Sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşürülmesine dair Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin anılan 14/09/2020 tarihli ek kararının sanık ... yönünden 01/10/2020 tarihinde, sanık ... bakımından ise 05/01/2021 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; Gaziosmanpaşa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 14/09/2020 tarihli ek kararının sanık ... yönünden kesinleşmesinin beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, Gaziosmanpaşa 1.Asliye Ceza Mahkemesince 23/11/2020 tarihli ek kararın verilmesinde,
2- Kabule göre de;
Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06/06/2016 tarihli ve 2016/5776 esas, 2016/7400 karar sayılı ilamında "...Müsadere kararı güvenlik tedbiri olmakla birlikte hükmün bir parçası niteliğinde olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte verilen müsadere kararı da bu hükme bağlı olduğundan askıda bir karardır ve hüküm açıklanıncaya kadar hukuki sonuç doğurma yeteneği bulunmamaktadır..." şeklinde belirtildiği üzere, anılan Dairenin 19/11/2015 tarihli ve 2015/48239 esas, 2015/24883 karar sayılı ilamında "...Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildikten sonra deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılmaması halinde duruşma açılarak sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeksizin, evrak üzerinde sanığın müsadere talebinin reddine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, kabule göre de; davanın düşmesine karar verildiği halde, ruhsatlı silahın gerekli işlemlerin yapılması için idareye teslimi yerine talebin reddine karar verilmesi yasaya aykırı... olduğundan... bozulmasına..." şeklinde belirtildiği üzere, sanığın adına ruhsat kaydı bulunan silahın müsaderesi kararının hükme bağlı olduğu, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş bulunulması karşısında, kurulan hükmün henüz hukukî bir sonuç doğurmadığı, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak davanın düşmesine karar verilmesinin gerekmesi, nitekim somut olayda da mahkemesince düşme kararı verilmesi, bu durumda silahın müsaderesinin mümkün olmaması karşısında; 24/09/2014 tarihinde ruhsat süresinin dolduğu anlaşılan silahla ilgili gerekli işlemlerin yapılması için silahın idareye teslimi yönünde karar verilmesi gerekirken talebin reddine karar verilmesinde ve açıklanan nedenlerle merci tarafından itirazın kabulü gerekirken, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1.6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve suçta kullanılan silahın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine dair Gaziosmanpaşa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2012 tarihli kararı 19.06.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Müsadere kararı güvenlik tedbiri olmakla birlikte hükmün bir parçası niteliğinde olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte verilen müsadere kararı da bu hükme bağlı olduğundan askıda bir karardır ve hüküm açıklanıncaya kadar hukuki sonuç doğurma yeteneği bulunmamaktadır.
2.Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2020 tarihli kararı ile sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemediği anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onuncu fıkrası gereğince sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.
3.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesi kapsamında düşme kararı hüküm olup temyize tabi olduğundan kanun yolunda yanılgıya düşülerek itiraz üzerine verilen kararlar hukuki dayanaktan yoksundur.
4.Her ne kadar denetim süresi bitimine kadar suç işlenmemesi nedeniyle verilen düşme kararı yerinde ise de; sanığın düşme kararına yönelik silahın kendisine iadesine ilişkin dilekçesi ve akabindeki itiraz dilekçeleri temyiz niteliğinde olup merciide yanılma nedeniyle temyiz işlemlerinin yapılması gerektiğinden söz konusu kararın usulüne uygun şekilde kesinleşmediği ve kanun yararına bozma incelemesine konu edilemeyeceği anlaşılmıştır.
Açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.