YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/17227 E.  ,  2024/2070 K.
"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI :2018/1693 E. 2019/2268 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM :Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ünye Cumhuriyet Başsavcılığının 03.07.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2.Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesi 24.04.2017 tarihli kararıyla sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
3.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 25.09.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdur ve vekilinin istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının kaldırılmasına, sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; mağdurenin kendi rızasıyla buluştuğuna, mağdurun algılama yeteneği gelişmiş olduğundan rızasının geçerli olduğuna, meşru amaçlı olarak ailenin hakimiyet alanında bulunduğundan suçun unsurlarının gerçekleşmediğine, re'sen gözetilecek sebeplerle usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın, suç tarihinde 15 yaşından küçük olup rıza açıklamaya ehil olmayan mağdureyi araca bindirip yanında tutmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk derece mahkemesince; sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine ilişkin cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak yasal ve inandırıcı delile ulaşılamadığından bahisle beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince; "...sanık ...'un 12-15 yaş gurubunda bulunan mağdure ...'ü aracına alarak şehir dışına götürme şeklindeki eyleminin TCK 109/1 maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, mağdurenin 12-15 yaş gurubunda olması sebebiyle rızasının geçerli olmadığı, suçun unsurlarının sübut bulduğu,...." şeklindeki gerekçeyle sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1.Dava dosyası içeriği, katılan beyanları, katılan mağdur hakkında düzenlenen adli rapor, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, tanık beyanları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanığın, mağdurenin kendi rızasıyla buluştuğuna, mağdurun algılama yeteneği gelişmiş olduğundan rızasının geçerli olduğuna, meşru amaçlı olarak ailenin hakimiyet alanında bulunduğundan suçun unsurlarının gerçekleşmediğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 25.09.2019 tarihli ve 2018/1693 Esas 2019/2268 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2024 tarihinde karar verildi.