YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/17042 E.  ,  2024/1817 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1053 E., 2020/1173 K.
SUÇ : Kara ulaşım araçlarını kaçırma veya alıkoyma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozulması

Bölge Adliye Cumhuriyet savcısının dilekçe içeriğine göre, temyiz inceleme talebi sanık ...'ya yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2018 tarihli iddianamesiyle sanık ... hakkında başka suçlarla birlikte kara ulaşım araçlarını kaçırma veya alıkoyma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2.Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında kara ulaşım araçlarını kaçırma veya alıkoyma suçundan 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve tayin edilen cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.
3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 23.09.2020 tarihli kararı ile kara ulaşım araçlarını kaçırma veya alıkoyma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf itirazları yerinde görülerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ... hakkında kara ulaşım araçlarını kaçırma veya alıkoyma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Konya Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık ...' ın üzerine atılı kara ulaşım aracını kaçırma veya alıkoyma suçunun unsurlarının oluştuğuna, ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının yerinde olduğuna, atılı suçla ilgili istinaf talebinin esastan reddine karar verilmesi gerektiği halde mahkumiyet hükmünün kaldırılarak beraat kararı verilmesinin usûl ve esas yönünden yasalara aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanık ...' ın sevk ve idaresindeki araçla, müştekinin aracının önünü keserek müştekinin aracını durdurmak suretiyle kara ulaşım araçlarını kaçırma veya alıkoyma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince; "...sanık ...’nın suç tarihinde sevk ve idaresinde bulunan 35 GE 4388 plakalı aracı ile katılanın sevk ve idaresinde bulunan 42 CJL 35 plakalı aracın önünü keserek katılanın aracını durdurarak Yargıtay 14. Ceza Dairesi’nin 11/10/2018 tarih, 2015/4416 Esas ve 2018/5916 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere Kara Ulaşım Araçlarını Kaçırma veya Alıkoyma suçunu işlediği..." kabul edilerek sanık ... hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan incelemede; "...atılı suçun genellikle terör suçlarında işlenmesinin mümkün olduğu, araca zarar vermek veya yaralama amacıyla aracın durdurulması halinde müsnet suçun sanıkta suç işleme kastının bulunmaması nedeniyle unsur itibarı ile oluşmayacağı..." kabul edilerek ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararının kaldırılmasına ve yasal unsurları itibariyle oluşmayan kara ulaşım araçlarını kaçırma veya alıkoyma suçundan sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçunun oluşması için cebir veya tehdit kullanarak veya hukuka aykırı başka bir davranışla kara ulaşım aracının hareket etmesini engelleme ya da durdurulması veya gitmekte olduğu yerden başka yere götürülmesi gerekmektedir.
Dosya kapsamına göre suç tarihinde katılanın idaresindeki aracıyla ....Caddesi üzerinde seyir halinde bulunduğu sırada arkasından gelen sanığın sevk ve idaresindeki araçla önce sellektör yaptığı,
katılanın sağ şeride geçmesiyle sanığın hızlanarak katılanın aracına sürtüp hasar vererek aracın önünde durduğu, sanığın araçtan inerek katılana tekme atıp yaraladığı ve araca da tekme atarak zarar verdikten sonra kendi aracına binip ayrıldığı olayda ulaşım aracının kaçırılması veya alıkonulması suçunun kast unsurunun oluşmadığı, trafikteki anlaşmazlık nedeniyle araca zarar vermek veya yaralama amacıyla aracın durdurulması halinde atılı suçun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Dava dosyası içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, olayın kolluğa intikal şekli, görgü tespit tutanağı, CD izleme tutanağı ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın, ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması kastı ile hareket etmediğine, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik Bölge Adliyesi Mahkemesi kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.
Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 23.09.2020 tarihli kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2024 tarihinde karar verildi.