YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/16985 E.  ,  2023/3158 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.09.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 297 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.
2. Antalya 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan, 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkrası ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 108 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 30.09.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak; 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrası, 297 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesi ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkrası ile 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; eksik araştırma ile karar verildiğine, suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, Antalya Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın Ceza İnfaz Kurumuna uyuşturucu madde soktuğu iddiasına ilişkindir.
2. 23.07.2019 tarihli tutanakta, şüphe üzerine sanığın dolabının ve üzerinin arandığı, elinde tuttuğu çorabın içinde iki adet küçük kağıda sarılı kahverengi toz halinde uyuşturucu olduğu düşünülen madde bulunduğu kayıtlıdır.
3. Antalya Kriminal Polis Laboratuvarının 24.07.2019 tarihli KİM-19-04117 sayılı raporunda, 0.1 gr ağırlığındaki maddeinin eroin, kafein ve parasetamol maddelerini ihtiva ettiği, eroin miktarının %21 oranında olmak üzere, 0.021 gr olduğu bildirilmiştir.
4. Tutanak mümzi tanık Doğukan Aksu, suç tarihinde sanığın odaya geçtiğini görünce şüphelenip, üzerinde ve yatağında arama yapıldığını, elinde tuttuğunu şeyin uyuşturucu madde olduğunu farkettiklerini beyan etmiştir.
5. Tutanak mümzi tanık ..., olağanın dışında ortak yaşam alanında bulunmayan sanığı kontrol etme ihtiyacını hissettiklerini, sanığın elinde bulunan çorabın içinde iki paket halinde eroin maddesini ele geçirdiklerini beyan etmiştir.
6. Tutanak mümzi tanık ..., sanığın uyuşturucu madde kullandığına dair bilgi nedeniyle takip edildiğini, olay günü saat 15:30 sıralarında sanığın koğuş odasına geçtiğini, bu saatlerde hükümlülerin ortak yaşam alanında bulunduğunu, bir hükümlü o saatte odasına geçmiş ise ya birşeyler saklamak için ya da diğer hükümlülere birşeyler satmak için gitmiştir şüphesini uyandırdığı için, sanığın arandığını, elinde çorap içinde iki fişek uyuşturucu madde ele geçirildiğini beyan etmiştir.
7. Sanık, infaz koruma memurlarına, olayla aynı tarihli verdiği savunmasında, madde bağımlısı olduğunu, ismini bilmediği bir hükümlü tarafından verilen uyuşturucu maddesini kullanmak için aldığını beyan etmiştir.
8. Sanık diğer aşamalardaki savunmasında, uyuşturucu maddenin kendisinden değil de koğuştaki yataklardan birinin üzerinden ele geçtiğini, uyuşturucunun kendisine ait olmadığını beyan ederek suçlamayı reddetmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü,
Olay ve olgular bölümde tespit edilen olay tutanağı, kriminal rapor ile sanığın Açık Ceza İnfaz Kurumu idaresinde verdiği savunması ve bu savunmayı doğrular mahiyetteki kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan aldığı cezaya ilişkin adli sicil kaydına göre, sanığın suçunun sabit olduğu kabulü ile 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkrası ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 108 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü,
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile dinlenilen tanık ifadelerine göre, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, suça konu uyuşturucu maddenin kullanım sınırları içinde olması, sanığın daha önce uyuşturucu madde kullanma suçundan verilmiş mahkumiyetinin bulunması ve sanığın bunu kullanma amacı dışında bulundurduğuna dair delil bulunmaması sebebiyle eyleminin kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak ve ceza evinde yasak eşya bulundurmak suçlarını oluşturduğu,sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 297 inci maddesinin birinci fıkrası ve ikinci cümlesi uyarınca yapılan değerlendirmede, 5237 sayılı Kanun'un 297 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tespit edilen cezasında, suça konu eşyanın uyuşturucu madde olması sebebiyle aynı maddenin ikinci cümlesi uyarınca artırım yapılmaması ve mahkemece ikinci kez tekerrüre esas alınan ilamın sehven kesinleştirilmiş ancak daha sonra hüküm tarihinden önce Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 15.04.2019 tarihli 2019/703 Esas, 2019/1294 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmesi sebebiyle tekerrüre esas alınamayacağı, onun yerine yine ikinci kez tekerrüre esas olan Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/583 Esas, 2018/644 Karar sayılı ilamının esas alınması gerektiği gerekçeleriyle ilk derece mahkumiyet kararı kaldırılarak, sanık hakkında yeniden mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 30.09.2020 tarihli kararında, sanığın hükümlü bulunduğu ceza evi idaresi tarafından yapılan aramada, sanıktan eroin etken maddesi içeren uyuşturucu madde bulunduğu, uyuşturucu madde bulundurmak eyleminin başlı başına suç olması nedeni ile eylemi fikri içtima kuralları çerçevesinde değerlendirilerek temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi çerçevesinde artırılması gerektiği, ilk derece mahkemesince ikinci kez tekerrüre esas alınan Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/59 Esas, 2017/510 Karar sayılı ilamının da henüz kesinleşmemesi nedeniyle, Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/583 Esas, 2018/644 Karar sayılı ilamının ikinci kez tekerrürlüğe esas olduğu anlaşılmakla; suçun sübutu ve suç niteliğinin belirlenmesinde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenleAntalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 30.09.2020 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 35.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2023 tarihinde karar verildi.