YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/16721 E.  ,  2024/2043 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/863 E., 2019/900 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2016 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2. Diyarbakır 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2017 tarihli 2016/190 Esas, 2017/414 Karar sayılı kararı ile;
A. Sanık ... hakkında atılı suçtan 7 yıl hapis ve 12.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
B. Sanık ... hakkında 8 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. İlgili kararın, sanıklar müdafileri tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 11.04.2019 tarihli 2019/863 Esas, 2019/900 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ... müdafinin temyiz istemi; lehe hükümlerin ve takdiri indirim nedeninin uygulanmadığına, sanığın mahkumiyetine yeter delil bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkindir.
Sanık ... müdafinin temyiz istemi; suçun sübutuna yeter delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay; sanık ...'in yüklü miktarda sahte para bulundurduğu ve piyasaya süreceği bilgisi üzerine soruşturmaya başlanıp 23.04.2016 tarihinde Cumhuriyet savcısının yazılı emriyle ikametinde yapılan aramada temyiz dışı sanıklar ... ve Merve Biçak'ın ikamette bulunduğu sırada, 200 ve 100 TL'lik banknotlardan oluşan toplam 6.200,00 TL tutarında sahte paraya el konulduğu ve el koyma işleminin Sulh Ceza Hakimliğince onandığı, soruşturmanın devamında iletişim tespiti yapıldığı ve bu tespitlerde Mehmet'in, temyiz dışı sanık Vedat ile yaptığı konuşmalardan sahte 200 TL'lik banknotları piyasaya sürmek amacıyla yoğun bir faaliyet içerisine girdiği ve yapılan fiziki takipte 23.05.2016 tarihinde sanık ...'in sürücüsü olduğu araçta bulunan Bayram'ın elinde 12 adet 200 TL'lik sahte banknotların ele geçirildiğine ilişkindir.
2. ... inceleme ve değerlendirme raporlarına göre ele geçirilen banknotların sahte ve aldatma kabiliyetinin olduğu tespit edilmiştir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk derece mahkemesince, aşamalarda paraların aidiyeti hususundaki çelişkili, suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik sanık savunmalarına itibar edilmediği, iletişim tespit tutanakları ve fiziki takip tutanağından anlaşıldığı üzere; sanık ...'in, Bismil ilçesine temyiz dışı sanık Vedat ile sık aralıklarla görüşmeye gittiği, evinde yapılan aramada 200 ve 100 TL'lik banknotlardan oluşan sahte paraya el konulduğu, yapılan fiziki takipte Mehmet'in sevk ve idaresindeki aracının içerisinde sanık ...'in elinde 12 adet 20 TL'lik sahte banknot bulunmakla, oluşa uygun şekilde tespit edildiği üzere sanık ...'in, diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde Diyarbakır'da piyasaya sahte para sürme faaliyetine girdikleri; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek yapılan yargılama sonucunda suç konusu paraların sanıklar tarafından temin edilerek piyasaya sürülmek üzere bulundurulduğu kanaatine varılarak mahkumiyetlerine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçe ve uygulamaya, oluşa ve dosya içeriğine göre; mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanıklar müdafiilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiştir.

IV. GEREKÇE
A. Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak sanık ... Bıçak yönünden 23.04.2016 tarihinin de gösterilmemiş olması ve suça konu sahte paranın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmeden 5320 sayılı Kanun'un 17 nci ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 16 ncı maddeleri uyarınca Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de, bu hususun 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
B. ... raporu, arama ve elkoyma, fiziki ve teknik takip tutanakları, sanıkların birbirlerini suçlamaya yönelik savunmaları, ele geçirilen sahte para miktarı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin mahkumiyete yeter delil bulunmadığına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
C. Mahkemece yasal ve yeterli gerekçe ile sanık ... hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmama nedenlerinin gösterildiğinin anlaşılması karşısında; sanık müdafinin bu yöndeki temyiz sebebi reddedilmiştir.
D. Sanık hakkında tayin edilen cezanın miktarı göz önünde bulundurulduğunda, ... müdafinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir.
E. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; sanık ... yönünden 23.04.2016 tarihinin de gösterilmemiş olması ve suça konu sahte paraların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmeden 5320 sayılı Kanun'un 17 nci ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 16 ncı maddeleri uyarınca Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 11.04.2019 tarih ve 2019/863 Esas, 2019/900 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasına; "...sahte paraların" ibaresinden sonra gelmek üzere "5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine, sahte paraların karar kesinleştiğinde 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 17 nci maddesi ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16 ncı maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi ve gerekçeli karar başlığında ... yönünden suç tarihi olarak ''23.04.2016'' tarihinin de yazılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2024 tarihinde karar verildi.