YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/16667 E.  ,  2024/1594 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/169 E., 2019/51 K.
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 23.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın, dolandırıcılık suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.
2.Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2017 tarihli kararı ile eylemin "kişinin kendisini banka görevlisi olarak tanıtması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu" oluşturabileceğinden bahisle görevsizlik kararı verimiştir.

4. Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.11.2017 tarih, 2017/319 Esas ve 2017/346 Karar sayılı kararı ile sanığın, atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.
3.Verilen karar ile ilgili, Cumhuriyet savcısı tarafından, istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15.Ceza Dairesinin, 24.01.2019 tarih, 2018/169 Esas, 2019/51 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile, sanığın, ek savunması alınmak suretiyle, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri
Atılı suç adı kullanılarak başkası tarafından işlenmesine rağmen, eksik araştırma ile hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, 850 *** ** 04 numaralı hattan aranan katılana "Bir yıl önce sağlık sigortası yaptırdığı, iptali için kart bilgilerine ihtiyaç olduğu" söylenerek, kart bilgilerinin alındığı ve akabinde kartından 929 TL tutarında harcama yapıldığı iddiasına ilişkindir.
2.Katılana ait İş Bankası 5437 **** **** 2864 numaralı kredi kartından, olay tarihinde, Ukrayna ülkesine ait Pujsc Fidobank isimli iş yerinden, mail order yöntemi ile 3D şifre kullanılarak 929 TL harcama yapıldığına dair hesap özeti dökümü ve banka yazıları dosyada mevcuttur.
3.Katılanı arayan 0850 *** ** 04 numaralı telefonun yetkilisi sanık ... olan İkon İletişim Telekominikasyon A.Ş. adına kayıtlı olduğu belirlenmiştir.
4.Sanık savunmasında "850 *** ** 04 nolu hattı kullanarak asistanlık hizmetleri yapmakta olduğunu, müştekiyi tanımadığını ve dolandırılması olayıyla bir ilgisi olmadığını, adına tahsisli bu numarayı başkasının kullanmasının mümkün olmadığını, müştekiyi aradığı belirlenir ise dolandırıcılık amaçlı değil, asistanlık konusunda bilgi vermiş olacağını, ayrıca iş yerinde bir çok çalışan olduğunu" beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE
A.Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Dosyadaki olgular ve katılanın istikrarlı beyanları birlikte değerlendirildiğinde; olay tarihinde, 0250 *** ** 04 numaralı hattan aranan katılana "Bir yıl önce sağlık sigortası yaptırdığı, iptali için kart bilgilerine ihtiyaç olduğu" söylenerek, İş Bankası 5437 **** **** 2864 numaralı kredi kartı bilgilerinin alındığı, akabinde bu bilgiler kullanılarak, Ukrayna ülkesine ait Pujsc Fidobank isimli iş yerinden, mail order yöntemi ile, 3D şifre kullanılarak 929 TL harcama yapıldığı, arayan numaranın sanık adına kayıtlı olduğu ve sanığın yetkilisi olduğu çağrı merkezi tarafından kullanıldığı sabittir.
Sanık her ne kadar "Çağrı merkezi yetkilisi olduğunu, müştekiye rızası ile tanıtım yapıldığını, ayrıca aramayı da kendisinin gerçekleştirmediğini, şirkette bir çok çalışan olduğunu" beyan ederek suçlamayı kabul etmemiş ise de, çağrı merkezi veya danışmanlık şirketi adı altında kurulan bir çok şirketin, şahıslar ile "Hediye kontör veya para puan kazandınız ya da kredi kart aidatı, sigorta masraf aidatı iadesi yapılacağı" gibi farklı sebeplerle şahıslarla iletişime geçerek, kişilerin iradelerini fesada uğratmak suretiyle kredi kart bilgilerini ve telefonlarına gelen 3D güvenlik şifrelerini edindikleri, daha sonra bu bilgiler ve şifreyi kullanarak karttan mail order yöntemi ile rıza dışı harcama yaptıkları, işlemleri genelde şifre ile yaparak ve harcama sonrası şahıslara küçük teknolojik ürünler, ASİST kart veya bir kısım belgelerin yer aldığı kargolar göndererek, yapılan işlemi yasal bir hizmet paket satışı şeklinde gösterdikleri, oysa ki mağdurlardan bilgilerin ve şifrelerin ele geçiriliş biçimi hileye dayandığından gerçek anlamda verilen bir rızadan bahsedilemeyeceği açıktır.
Nitekim UYAP entegrasyon ekranından, sanığın benzer eylemleri nedeni ile açılmış derdest ve kesinleşmiş dava dosyaları incelendiğinde, sanığın yetkilisi olduğu şirketin bu şekilde faaliyet sürdürdüğü, keza harcamanın yabancı ülke menşeli iş yerinden yapılmış olmasının da faaliyetin yasal olmadığını kanıtlar nitelikte olduğu, ayrıca aramanın sanığın şirketinde çalışan ve onun emir ve talimatları doğrultusunda hareket ettiği kuşkusuz olan bir personel tarafından gerçekleştirilmesinin de sanığın cezai sorumluluğu açısından önem arz etmediği anlaşılmakla, bölge adliye mahkemesinin, sanığın eyleminin sabit olduğu yönündeki kabulünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 24.01.2019 tarih, 2018/169 Esas, 2019/51 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2024 tarihinde karar verildi.