YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/16240 E.  ,  2024/1479 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/276 E., 2019/1513 K.
SUÇ : Parada sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.09.2017 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.
2. İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2017 tarihli ve 2017/350 Esas, 2017/362 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraat kararı verilmiştir.

3. İlgili karara karşı, Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 01.10.2019 tarihli ve 2018/276 Esas, 2019/1513 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; somut bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Davaya konu olay, saat 22:45 sıralarında görevli polis memurlarının durumundan şüphelenerek durdurdukları sanığın kimlik ve UYAP sorgulaması sırasında aşırı tedirgin davranışlarından şüphelenmeleri ile üzerinde suç unsuru bulunup bulunmadığını sordukları, sanığın pantolonunun arka cebinden iki adet 100,00 TL çıkartarak sahte olduğunu beyan edip teslim ettiğine ilişkindir.
2. Sanık, soruşturma ve İlk Derece Mahkemesindeki yargılama aşamasında banknotların İstanbul İlinde ikamet ettiğini bildiği, soyismini bilmediği Zafer isimli şahsın borcuna karşılık verdiği 700,00 TL'nin içerisinden çıktığını, sahte olan bu paraları ayırarak Zafer isimli şahsı bulmaya çalıştığı esnada yakalandığı, istinaf aşamasında ise ceviz sattığı bir şahıstan almış olabileceği yönünde savunmada bulunmuştur.
4. T.C. ... İzmir Şubesi inceleme ve değerlendirme raporuna göre 2 adet 100,00 TL banknotun sahte ve aldatma kabiliyetinin olduğu tespit edilmiştir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın sahte paraları tedavüle sürmek gibi bir kastının olmadığı sahte paraları borcuna karşılık olarak Zafer isimli şahıstan aldığı, bu yöndeki samimi ve istikrarlı savunmaları, sahte olduğunu parayı aldıktan sonra öğrendiği ve parayı aldığı şahsa geri götürdüğü esnada yakalandığı, zaten sahte olduğunu bildiği paraları bu esnada kendisinin rıza ile polislere teslim ettiği de dikkate alınarak atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, müspet, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden "şüpheden sanık yararlanır ilkesi" gereğince atılı suçtan beraatıne karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanığın güvenlik görevlileri tarafından kimlik kontrolü sırasındaki tedirgin davranışları, aşamalarda alınan birbiri ile çelişkili savunmaları, geçmişte birçok suçtan dolayı hakkında hüküm kaydının bulunmuş olması ve aynı seri nolu 2 adet sahte paranın sanığın üzerinde ele geçmiş olması birlikte değerlendirilerek, sanığın suça konu paraları baştan itibaren sahte olduğunu bilerek temin ettiği ve tedavüle koymak maksadıyla üzerinde bulundurduğu kanaati ile sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 01.10.2019 tarihli kararında, tekerrüre esas alınan ilamdaki erteli 10 ay hapis cezasının 14.06.2014 tarihinde infaz edildiği, inceleme konusu dosyadaki suç tarihinin 01.08.2017 olduğu, infaz tarihinden suç tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddenin ikinci fıkrasının (b) bendinde öngörülen 3 yıllık sürenin geçmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, adli sicil kaydına göre sanığın tekerrüre esas alınabilecek nitelikte başkaca bir cezasının da bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı ise de; bu hususun 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe Bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 01.10.2019 tarihli ve 2018/276 Esas, 2019/1513 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği, hükmün tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin yedinci fıkrasının hükümden çıkartılması suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2024 tarihinde karar verildi.