YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/15895 E.  ,  2023/8701 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2101 E., 2019/269 K.
SUÇ : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz
HÜKÜM : Tuzluca Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2018 tarihli mahkumiyet kararının kaldırılmasına, sanığın atılı suçtan beraatine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Tuzluca Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2016 tarihli iddianamesi ile köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Tuzluca Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5 ay hapis ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.02.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan mahkumiyetine ilişkin kararın kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Hazine vekilinin temyiz isteği; atılı suçun sabit olduğuna ve sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanığın, Iğdır İli Tuzluca İlçesi Kalaça Köyü'ne ait mera alanında hayvan otlatmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.
2. İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda sanığın sübut bulan köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Suça konu alanda inşaat faaliyetinin olmadığı, sanık tarafından kalıcı nitelikte bina yapılmadığı, köylünün ortak kullanımında olan mera niteliğindeki alanda köylülerin hayvanlarını otlatmasında herhangi bir engel bulunmadığı anlaşıldığından, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmaması gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Dosyadaki 31.05.2017 tarihli tutanağa göre suça konu yerin 101 ada 96 parsel sayılı mera alanı olup alanda sadece sanığa ait küçükbaş hayvan sürülerinin bulunduğu, başkaca çadır vs. gibi yapıların olmadığı şeklindeki tespit dikkate alındığında, sanığın hayvan otlatma şeklindeki eyleminde malik gibi tasarruf etme ve sahiplenme kastından söz edilemeyeceği anlaşıldığından kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Aynı eylem nedeniyle haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen inceleme dışı sanıklar hakkında Kanun Yararına Bozma yoluna gidilebilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin, 12.02.2019 tarihli kararında Katılan Hazine vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tuzluca Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2023 tarihinde karar verildi.