YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/15671 E.  ,  2024/1350 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/843 E., 2019/423 K.
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.03.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan beraat kararı verilmiştir.
3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 19.03.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu kabul edilip, hüküm kaldırılarak, sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; mahkûmiyet gerekçesinin hukuka aykırı olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, taraflar arasındaki sorunun hukuki uyuşmazlık niteliğinde olduğuna, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı hareket edildiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesi gerekçesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, katılanın olay günü, sanığın ortağı olduğu çağrı merkezinin kullanımında olan telefon numarası ile arandığı, katılana, bankalardan olan alacağının iadesini sağlayacakları söylenip iradesi fesada uğratılmak suretiyle katılana ait, Türkiye İş Bankası'ndan verilme kredi kartı bilgilerinin ele geçirildiği, sonrasında söz konusu kredi kartından 900,00 TL tutarında bir teknoloji şirketinden alışveriş yapıldığı, böylece sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan beraat kararının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalardaki birbiri ile uyumlu beyanları, sanığın aşamalardaki tevilli ikrara dönük savunmaları, banka cevabi yazıları, mağdurun kredi kartından harcamanın yapıldığı şirketin yetkilisi tanık A.Y'nin beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın ortağı olduğu çağrı merkezinin kullanımında olan telefonla aranıp, bankadan olan alacağının iadesini sağlayacaklarını söyleyerek mağdurun iradesini fesada uğratıp, mağdura ait kredi kartı bilgilerini elde ettikten sonra mağdurun isteği dışında onun kartından harcama yapıldığının görüldüğü; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 19.03.2019 tarihli, 2017/843 Esas ve 2019/423 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2024 tarihinde karar verildi.