YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/15396 E.  ,  2023/7556 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/843 E., 2018/2634 K.
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 22.06.2017 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.
2. Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 06.12.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar
verilerek sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkûmiyetine ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine; "...Sanık ...'in üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanığın suç kastının bulunmaması, atılı suçun unsurları yönünden oluşmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca sanığın BERAATİNE... " ibarelerinin eklenmesi suretiyle, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın suçunun sabit olduğuna, cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın, üzerinde petrol istasyonu bulunan katılan ve diğer hissedarların sahibi olduğu Adıyaman İli, ... Mahallesi, 1285 parseldeki taşınmazı satın aldıktan sonra, bu parselin bitişiğinde bulunan ve katılana ait olan 1423 parselin 648.90 m2 kısmını da beton kaplamak suretiyle kullandığı iddiasıyla açılan davada sanığın satın aldığı 1285 nolu parselin sınırları konusunda satan maliklerin bilgilendirmesiyle hataya düştüğü, fiilen kullanım olduğundan beraat kararı verilmeyeceğinden sanığın suça konu 1423 nolu parselin hudutları konusunda kusurluluğu ortadan kaldıran hataya düştüğü gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanığa petrol istasyonunun satışının yapıldığı sırada kesin biçimde sınırların belirlenmemiş olması, sanığın beton kapladığı yerin satıştan önce ve sonra da petrol istasyonu içerisinde kaldığını bildiğinden istasyonun daha önce de keşif tarihinde görülen sınırlar içerisinde kullanıldığının tanık beyanlarıyla doğrulandığı gerekçesiyle sanığın üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, suç kastının bulunmaması ve suç unsurunun oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinden sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan ''ceza verilmesine yer olmadığına'' ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine ''...sanığın atılı suçtan beraatine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine...'' karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Tebliğname yönünden;
Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli, 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine''duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse' 'şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf
mahkemesince dosya üzerinden verilen beraat kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
B. Katılan vekilinin temyiz istekleri yönünden;
Sanığın savunmasını destekler nitelikteki tanık beyanlarına göre; suça konu yerin daha önce belirlenmiş sınırlara göre satın alan sanığın aynı şekilde kullanmaya devam ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın satın aldığı 1285 nolu parselin sınırları konusunda satan maliklerin bilgilendirmesiyle hataya düştüğü bu nedenle suç işleme kastı bulunmayan sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 06.12.2018 tarihli kararında katılan vekilinin öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2023 tarihinde karar verildi.