YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/14002 E.  ,  2024/571 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/734 E., 2015/1630 K.
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.
2.Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; tanık Ömer'in kendisine vermesi üzerine katılana ait kredi kartından para çektiğini, banka görevlisi olarak arayarak kimlik bilgilerini öğrendiği hususunun doğru olmadığı, hakkında verilen cezanın geleceğini olumsuz yönde etkileyeceği ve benzeri nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, Pamukkale Ulaşım firmasında kabin memuru olarak çalışan katılana 29.06.2013 günü gönderilen kredi kartını Anadolu Ulaşım Host Amiri olan ...'ın kurye elemanından teslim aldığı, Anadolu Ulaşım firmasında host olarak çalışan sanığın da ...'ın masa üzerine bıraktığı katılana ait kredi kartını izinsiz olarak alarak katılanı arayarak kendisini banka çalışanı olarak tanıttığı ve katılandan kimlik bilgilerini öğrendiği, katılana ait kredi kartından para çekerek kendisine yarar sağladığı, sanığın böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Katılan 24.07.2013 tarihli dilekçe ile Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek kendi adına tahsis edilen kredi kartının kendisine teslim edilmeden, sanığın eline geçtiği ve bilgi ve rızası dışında para çekimleri gerçekleştiği, olay günü 0541 *** ** 37 nolu hattan arandığı, banka çalışanı olarak tanıtan şahsın kimlik bilgilerini aldığı, ardından telefonuna kredi kartından para çekildiğine dair mesajlar geldiğinden bahisle şikayetçi olması üzerine soruşturma başlatılmıştır.
3.Katılan adına düzenlenen kredi kartının 29.06.2013 tarihinde Ömer Agalday isimli şaha imza karşılığı teslim edildiğine dair kargo teslim evrakı ve 02.07.2013 tarihinde bahse konu kredi kartından 50 TL ve 100 TL nakit avans çekildiğine dair hesap dökümü dosyaya sunulmuştur.
4. Sanık ...'in, işyerindeki masa üzerinde gördüğü katılana ait kredi kartını alarak 600 TL para çektiğini kabul ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Katılana ait kredi kartından aynı gün için birden fazla nakit para çekimi olması karşısında nakit avans çekim saatlerinin araştırılarak sonucuna göre zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiği gözetilmeden karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Olay ve olgularda belirtilen hususlar dikkate alındığında katılan adına tahsis edilen kredi kartı katılana teslim edilmek üzere kurye tarafından işyeri çalışanı tanık Ömer'e bırakıldığı, sanığın çalıştığı işyerindeki masa üzerinde bulunan kredi kartını alan sanığın bahse konu kart ile nakit para çekerek menfaat sağladığı, sanığın böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
Ancak sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtildiği halde, adli para cezasına esas gün sayısının alt sınırın üstünde hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini isabetli bulunmamış ise de; bu hususun 1412 sayılı Kanunun 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 12 tam günün 5 güne, aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile belirlenen 10 tam günün 4 güne, 52 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20.00 TL'den hükmolunan 200,00 TL adli para cezasının ise 80.00 TL'ye indirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2024 tarihinde karar verildi.