YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/12036 E.  ,  2023/4569 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, beraat

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan dışında 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başşsavcılığı'nın, 10.02.2014 tarihli iddianamesiyle, sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davaları açılmıştır.
2. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2017 tarihli kararı ile sanıklardan ..., ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat, sanık ... Baydilli hakkında 5 ay hapis cezasının ertelenmesine ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 15.02.2018 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanıklardan ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan mahkûmiyetine ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine; "Sanık ...'nın üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurunun oluşmaması ve sanığın kastının da olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK.nun 223/2-a madde ve fıkrası uyarınca sanığın atılı suçtan BERAATİNE,'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Dava konusu olay, sanıkların, katılan ait Şanlıurfa ... Köyü içerisinde bulunan 6 adet tarlayı katılanın rızası dışında ekip biçerek herhangi bir şekilde üründen pay ya da kira bedeli ödemeyerek kullanmasını engelledikleri iddiasıyla açılan davada; mahalli bilirkişilerin, 3 numaralı parseli 2013 yılı ve öncesinde sanık ... Badilli tarafından kullanıldığını, diğer sanıklar tarafından kullanılmadığından bahisle sanık ... 'nin cezalandırılmasına, sanıklardan ..., ...'nin beraatlerine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik olarak istinaf başvurusu üzerine mahkemece verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
2. Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemeye göre; mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi raporlarına, suça konu 33 nolu parselin tapu kaydına ve tüm dosya kapsamına göre; mahkemece yapılan keşifte hazır bulunun fen bilirkişisi raporu ve suça konu 33 nolu parsele ilişkin tapu kaydına göre, suça konu 33 nolu parselinin tamamının 19.000 m2 yüzölçümünde hisseli olarak tapuda kayıtlı olduğu, yerin 17.353 m2'nin sanığa, 411 m2'nin ise katılana ait bulunduğu, sanığın katılanla birlikte dava konusu taşınmazda miraşçı olarak malik olduğu, suça konu taşınmazda malikler arasında fiili taksim yapılmadığı ve fiili taksim yapılmaması nedeniyle sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurunun oluşmadığı ve sanığın suç kastının da bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetine ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine ''...sanığın atılı suçtan beraatine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine...'' karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükümler yönünden;
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığı, bu nedenle de sanıklar hakkında verilen ilk derece mahkemesinde verilen beraat kararları ile ilgili istinaf başvurusunun reddine dair verilen kararların temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşılmıştır.
B. Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hüküm yönünden;
Taraflar arasında fiili taksim yapılmayan ve tapu kaydına göre elbirliğiyle mülkiyet halindeki taşınmazlarda paydaşlardan birinin diğer paydaşların tasarruf etmesini engellemesi veya taşınmazın tamamını kullanılması halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki suçun oluşacağı cihetle; katılanın, sanık ile suça konu taşınmazlara birlikte müşterek maliki oldukları, sanığın uzun yıllardır herhangi bir üstün hakkını gösteren belge bulunmaksızın suça konu araziyi ekip biçerek kullandığı anlaşılmakla sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
A. Sanık ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükümler yönünden;
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hüküm yönünden;
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 15.02.2018 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde karar verildi.