YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/11986 E.  ,  2024/1246 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/1900 E., 2018/1657 K.
SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2016 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2017 tarihli kararıyla, sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunu'nun (6136 sayılı Kanun) 12 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis ve 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2017 tarihli kararının, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 03.07.2018 tarihli kararıyla kaldırılmasına ve sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; suça konu silahların sanığa ait olmadığına, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Dava konusu olay, kolluk kuvvetleri tarafından yol kontrol uygulaması yapıldığı sırada, sanığın kullandığı araçla trafiği tehlikeye düşürecek şekilde seyir halinde olduğunun görülmesi üzerine takibe alındığı, aracın bir sokakta durduğu sırada kolluk tarafından aracın içerisinde yapılan aramada aracın arka koltuğunun sağ alt kısmından kaleşnikof marka üzerinde şarjör bulunmayan uzun namlulu silahın ele geçirildiği, sanığın bu silahtan başka silahların da olduğunu beyan etmesi üzerine silahları götürüp bıraktığı adreste yapılan aramada 1 adet kaleşnikof marka silah ile 2 adet tabancanın daha ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.
2. İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın eylemi izinsiz olarak ateşli silah ve mermileri ülkeye sokma, imal etme, nakletme veya satma suçu kapsamında değerlendirilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen hüküm kaldırılarak, sanığın eylemi vahim nitelikte silah bulundurma suçu kapsamında değerlendirilerek bu suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Dosya kapsamında yer alan 18.01.2015 tarihli olay yeri inceleme raporu, olay ve yakalama tutanağı, 26.01.2015 tarihli Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nden alınan uzmanlık raporu ile tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kullandığı araçta ve silahların bulunduğu evde yapılan aramalarda toplam 4 adet silahın ele geçirildiği, silahların çalışır vaziyette olduğu, 2 adetinin seri atış yapabilen silahlardan ve 6136 sayılı Kanun kapsamında vahim nitelikte yasak niteliği haiz silahlardan olduğu anlaşılmıştır. Sanığın alınan savunmasında, silahları satmak için bulundurmadığını beyan ettiği gibi dava dosyasında sanık hakkında silah alım satımı yaptığına yönelik bir ihbarın da bulunmadığı tespit olunmuştur. Sanığın eylemi vahim nitelikte silah bulundurma suçu kapsamında değerlendirilerek, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 03.07.2018 tarihli kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2024 tarihinde karar verildi.