YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/11941 E.  ,  2023/9988 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/193 E., 2014/485 K.
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkûmiyet (Hüküm açıklama)
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan usul hükümleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 28.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.
2. İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesi Mahkemesinin, 2014/35 Esas, 2014/347 Karar sayılı kararı ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, etkin pişmanlık hükümleri de uygulanmak suretiyle, 10 ay hapis ve 6.080.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesi Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli, 2016/193 Esas, 2016/485 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5 yıllık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri;
1. Hükmün açıklanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,
2. Aksi kanaat halinde sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, mağdur ile aynı inşaatta çalışan ve aynı şantiyede kalan sanığın, mağdurun dolabından banka kartını alarak, bu karttan para çektiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." hükmü karşısında, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın keşinleşmesinden sonra, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca açılan duruşma üzerine, "Yokluğunda hükmün açıklanacağı ihtarını içerir" meşruhatlı davetiyenin sanığın beyan ettiği son adresine tebliğ edilmeksizin, Tebligat Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, doğrudan mernis adresine şerhli davetiye çıkarılarak tebliğ işlemlerinin tamamlanması ve usule uygun şekilde duruşmadan haberdar edilmeyen sanığın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V.KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesi Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli, 2016/193 Esas, 2016/485 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2023 tarihinde karar verildi.