YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/11629 E.  ,  2023/7548 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/654 E., 2016/474 K.
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gerede Cumhuriyet Başsavcılığının 15.09.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, suçtan önceki hale getirerek zararın tamamen giderilmesi seçenek yaptırıma çevrilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, eksik inceleme üzerine karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, Bolu ili Dörtdivan ilçesi Kuruca Köyü'nde 506 nolu parselin sahibi olan sanığın, katılana ait 7280 metrekare olan 507 nolu parseldeki arazisine 17-18 adım kadar bir alanda tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hüküm, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanun'un birinci maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında katılanın taşınmazına tecavüz suçunun aynı Kanun'un 73 üncü maddesi gereğince şikayete bağlı olduğundan sanığın 07.11.2014 tarihli kolluktaki ifadesinde ve katılanın 21.01.2015 tarihli savcılıktaki beyanında uzlaşmayı kabul ettikleri anlaşılmakla; 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince taraflar arasında uzlaştırma işlemleri yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2023 tarihinde karar verildi.