YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/10567 E.  ,  2023/10020 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/449 E. 2016/438 K.
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Silifke Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 22.02.2015 tarihli iddianame ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Silifke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2015 tarihli kararı ile yetkisizlik kararı verilerek dava dosyası Bakırköy Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.
3. Bakırköy 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, katılanın olay günü, Banka müşteri hizmetlerinden arandığı, kimlik bilgilerinde yanlışlık olduğu, bu yanlışlığın düzeltileceği, kredi kartı ve kimlik bilgilerinin ve kendisine gönderilen şifrenin gerekli olduğu söylenip, iradesi fesada uğratılarak katılana ait kredi kartının kart bilgileri ele geçirildiği, katılanın kredi kartından nakit avans kullanılarak banka hesabına önce 3.528,00 TL tutarında para gönderildiği, sonrasında katılanın bilgisi ve rızası olmaksızın banka hesabından sanığa ait kredi kartı hesabına 6.050,00 TL tutarında EFT yöntemi ile para gönderildiği, sanığın hesabına gönderilen bu para ile kısa bir süre sonra çeşitli iş yerlerinden harcama yaptığı, bu suretle sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Olayın intikal şekli ve zamanı, sanığın aşamalardaki savunmaları, katılanın aşamalardaki beyanları, bankaların cevabi yazıları ile verilen bilgiler ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın, sair temyiz talepleri reddedilmiştir.
2. Bununla birlikte, tüm dava dosyası kapsamına göre, sanığın, internet bankacılığı aracılığıyla katılanın kredi kartı hesabından 3.528,00 TL nakit avans çekimi yaparak katılanın banka hesabına EFT yöntemi ile gönderdiği, sonrasında katılanın banka hesabından 6.050,00 TL tutarındaki meblağı kendisine ait banka hesabına gönderdiği, bu işlemden kısa bir süre sonra ise çeşitli iş yerlerinden harcama yaptığı anlaşılmakla, sanığın kredi kartından nakit avans çekimi ve sonrasında kendi hesabına para gönderilmesi şeklindeki bir bütün olarak kabul edilen eylemlerinin sırasıyla başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçlarını oluşturduğu, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendinde düzenlenen bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması ve mahkemece yapılan kabul ve uygulamaya göre de, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan hüküm kurulurken, temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının, alt sınırın üstünde belirlenerek hükümde çelişkiye neden olunması hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli, 2015/449 Esas, 2016/438 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, aynı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde karar verildi.