YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/10413 E.  ,  2023/4018 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : 6136 sayılı Kanuna Muhalefet, yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, kararın gerekçe kısmında (A) bendinde belirtilen red sebepleri dışında karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında yaralama ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a (6136 sayılı Kanun) Muhalefet suçundan dava açılmıştır.
2. İstanbul Anadolu 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet suçundan hükmolunan 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, mağdur ...'a yönelik yaralama suçundan verilen 3.000,00 TL adli para cezası ve mağdur ...'ye yönelik yaralama suçundan hükmolunan 3.000,00 TL adli para cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
3. Sanık hakkında uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Kocaeli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2016 tarihli kararı ile ihbarda bulunulması üzerine İstanbul Anadolu 20.Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, mağdur ...'a ve mağdur ...'ye yönelik yaralama suçlarından ayrı ayrı 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet suçundan 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanığın temyiz istemi, yaralama suçu ile ilgili suç kastının bulunmadığına, silahın kendisine ait olmadığına ve ruhsatsız silah taşımadığına ilişkindir.
2.Mağdur ...'ın temyiz istemi, somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, müşteki ...'nin kokoreç dükkanı işleten müşteki İrfan'dan alacağını istemek için dükkana gittiği,müşteki İrfan'ın yanında çalışan sanığın tezgahın altında sakladığı av tüfeğini alarak müşteki ...'ye doğru iki el ateş ettiği, müşteki ...'nin sol yanağına ve sağ baldırına, iş yeri sahibi müşteki İrfan'ın ise sağ eline ve sağ yanağına saçma isabet ettiği ve her ikisinin de bu şekilde yaralandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
A.Mağdur ...'ın temyizi yönünden;
Mağdur ...'ın 10.10.2013 ve 14.06.2016 tarihli duruşmalarda sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında Mahkemece mağdurun davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır.
B.Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden;
Hükümlerin tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
C.Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden;
Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan " ... kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "... seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet başsavcılığına tevdii edilmesinde zorunluluk bulunması gerekmektedir.

V. KARAR
A.Mağdur ...'ın temyizi yönünden;
Mağdurun, 10.10.2013 ve 14.06.2016 tarihli duruşmalardaki beyanında sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin

birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, mağdurun temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE
B.Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden;
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 20.Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
C.Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden;
Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 20.Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2023 tarihinde karar verildi.