YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/10143 E.  ,  2023/7189 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/366 E., 2016/173 K.
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Amasra Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Amasra Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan beraatine karar verilmiştir.
3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.04.2021 tarihli, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm tesis edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın katılana ait suça konu 111 ada 22 parsel sayılı taşınmaza su tankı koyarak tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
A. Tebliğnameye Yönelik
Sanığın katılana ait olduğunu bilmeden suça konu taşınmaz üzerine yaptığı su deposunu katılanın şikayeti üzerine kaldırdığı anlaşıldığından Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.
B. Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteğine Yönelik
Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 21.10.2015 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
1. Sanık hakkında kurulan hükümde, tapu kaydı, keşif, bilirkişi raporları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, 19.02.2016 tarihli Fen bilirkişi raporunda, davaya konu 111 ada 22 taşınmazda suça konu su deposunun bulunmadığı belirtildiği, sanığın katılana ait olduğunu bilmeden suça konu taşınmaz üzerine yaptığı su deposunu katılanın şikayeti üzerine kaldırdığı anlaşıldığından sanığın hakkı olmayan yere tecavüzde bulunma kastıyla hareket etmediği gerekçesi ile sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında verilen beraat kararının yasal dayanağının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırılık teşkil ettiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) numarada açıklanan nedenlerle Amasra Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2015 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği kasten yaralamaya teşebbüs suçuna ait hüküm fıkrasının beraat kararına ilişkin bölümünün çıkartılarak yerine; "Yüklenen suç açısından sanığın kastının bulunmaması" nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2023 tarihinde karar verildi.