YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2020/8372 E.  ,  2023/6767 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/890 E., 2016/520 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2. İzmir 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, hapis cezasından çevrilmek suretiyle, 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının taksitler halinde ödenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, kararın Kanun'a ve hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanık ile katılanın olay tarihinde resmi nikahlı karı koca oldukları ancak fiilen ayrı yaşadıkları, katılan olay günü işten çıktığı esnada, sanığın arabayla önünü kesip zorla onu arabaya bindirmeye çalıştığı, katılanın direnmesi ve çevrede bulunanların engel olması nedeniyle bindiremediği, bu suretle sanığın atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamına göre, sanığın olay günü konuşmak amacıyla iş çıkışında resmi nikahlı eşinin yanına araba ile gelip onu zorla arabaya bindirmeye çalıştığı ancak tanık B.P.'nin müdahalesi ve katılanın direnmesi nedeniyle eyleminini tamamlayamadığı anlaşılan olayda, sanığın eşi olan katılana yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini cebirle gerçekleştirdiği gözetilmeksizin, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi ve aynı Kanunun 35 inci maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, yazılı şekilde aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan temel hapis cezasının belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası yerine aynı Kanun'un 191 nci maddesinin birinci fıkrasının gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2016 tarihli ve 2015/890 Esas, 2016/520 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci ve 326 ncı maddeleri gereği, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde karar verildi.