YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2020/8314 E.  ,  2023/4212 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Safranbolu Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ve beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Sanığa isnat edilen eylemin TCK'nın 102/2, 35, 109/1-2-5, 125/1 maddeleri kapsamında olabileceği bu suçlar bakımından ise yargılama yapma yetkisinin Ağır Ceza Mahkemesi görev alanında kaldığı anlaşılarak görevsizlik kararı verilmiştir.
3. Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında; cinsel amaçlı olarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz sebepleri;
1. Sanığın mağdurenin rızasına aykırı eylemlerde bulunmadığına,
2. Cebir, şiddet ve tehdit unsurunun olayda bulunmadığına,
3. TCK'nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin tatbik edilmesi gerektiğine,
4. Lehe hükümlerin tatbik edilmesi taleplerinin göz önünde bulundurulmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, sanık ...'ın mağdureyi iş görüşmesi amacıyla iradesini hile ile fesada uğratıp aracına bindirerek yola çıktıkları, daha sonra köyde zorla araçtan indirip sürükleyerek eve götürdüğü ve cinsel saldırıda bulunduğu sırada mağdurenin sanığı iterek evden çıktığı ve kız kardeşine haber verdiği, sanığın mağdurenin polisi aramasından şüphelenerek mağdureyi il merkezine bıraktığı iddiasına ilişkindir.
2. Safranbolu Devlet Hastanesinin 24.01.2015 tarihli genel adli muayene raporunda mağdurun hayati tehlikesinin olmadığı, sağ bacak diz üzerinde morluk mevcut olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, sanığın tevil yollu ikrara dayanan beyanları, tanık ...'nın aşamalardaki beyanları, 24.01.2015 tarihli adli muayene raporu, 25.01.2015 tarihli mesaj tespit tutanağı ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçunu işlediğine ilişkin Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin gerekçesi isabetli bulunmakla; sanığın olayda mağdurenin rızası bulunduğuna, cebir, şiddet ve tehdit ile mağdureyi zorlamadığına yönelik somut olgulara dayanmayan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
2. Sanığın soruşturmaya başlanmadan önce mağdureyi güvenli bir yer olan Karabük Emniyet Müdürlüğünün önüne bıraktığı bu sebeple hakkında TCK'nın 110. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz istemi bakımından ise;
Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için sanığın soruşturmaya başlanmadan önce "mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın" onu kendiliğinden güvenli bir yerde serbest bırakması gerektiği; sanığın mağdureye yönelik basit cinsel saldırı ve hakaret suçlarını gerçekleştirdiğinin ilk derece mahkemesi tarafından sabit görülmesi ve 24.01.2015 tarihli genel adli muayene raporunda mağdurun sağ bacak diz üzerinde morluk mevcut olduğunun tespit edilmesi karşısında sanığın mağdureyi mağdurenin şahsına zararı dokunmadan serbest bıraktığından söz edilemeyeceğinden sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından mağdurun rızası hilafına gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2016/35 Esas, 2016/88 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde karar verildi.