YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2020/8285 E.  ,  2023/6444 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/370 E., 2016/208 K.
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2. Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı olmak üzere 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ... müdafiinin ve sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz istekleri, somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, mağdur ...'un ağabeyinin sanıklar ... ve ...'ın kız kardeşini olaydan birkaç gün önce kaçırdığı, olay günü mağdur bir banka şubesi önünde beklerken sanıkların sanık ...'in sevk ve idaresindeki araçla mağdurun yanında durdukları, sanık ...'in mağdurun kolundan tutarak zorla arabaya bindirdiği, arabanın arka koltuğunda mağdurun yanında sanıklar ... ve ..., ön yolcu koltuğunda sanık ... ve şoför koltuğunda sanık ... olduğu halde yola çıkıp bir parka gittikleri, burada arabayı durdurdukları ve mağdurun, sanık ... tarafından bıçakla yaralandığı, sonrasında mağdurun bir fırsatını bulup kaçtığı, bu suretle sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde mağdurun hürriyetini kısıtladıkları iddiasına ilişkindir.
2.Sanık ...'in hüküm tarihinden sonra 08.02.2018 tarihinde öldüğü anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Tüm dava dosyası kapsamına göre sanık ...'ın mağduru kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olmayacak şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte bıçakla yaraladığı anlaşılmakla sanık ... hakkında zamanaşımı süresi içerisinde dava açılması mümkün görülmüştür.
1. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden
Sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri gereğince 1 kat artırım yapıldığı sırada hapis cezasının "4 yıl 12 ay" yerine "5 yıl" şeklinde hatalı olarak belirlenmesine rağmen ve bu miktar üzerinden indirim yapılmak suretiyle sonuç ceza miktarının doğru bir şekilde "4 yıl 2 ay" olarak bulunması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Tüm dava dosyası kapsamına göre, mağdurun sanık ... tarafından zorla arabaya bindirilmesinden sonra arabanın ön yolcu koltuğunda oturan sanık ...'ın diğer sanıkların eylemlerini engellemeye dönük icrai bir hareketinin olmadığının ve mağdurun olaydan hemen sonra alınan beyanı gözetilerek tüm sanıkların mağdura hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'ın olayın başından itibaren diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiği dikkate alınarak Tebliğnamedeki sanık ... 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 39 uncu maddesi uyarınca yardım eden sıfatıyla cezalandırılması gerektiğinden bahisle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun olaydan hemen sonra alınan beyanı ve bu beyanı ile uyumlu doktor raporu, sanık savunmaları, olayın ihbarına ilişkin kolluk tutanağı tüm dava dosyası kapsamı dikkate alındığında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı
anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve ...'ın somut bir nedene dayanmayan temyiz talepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;
Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 08.02.2018 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR
1. Gerekçe bölümünün birinci bendinde açıklanan nedenlerle Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2014/370 Esas, 2016/208 Karar sayılı sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan kararlarında sanıklar ..., ... ve ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
2. Gerekçe bölümünün ikinci bendinde açıklanan nedenle Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2014/370 Esas, 2016/208 Karar sayılı sanık ... hakkında kurulan kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2023 tarihinde karar verildi.