YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2020/8076 E.  ,  2023/4029 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.11.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında cebir kullanılarak, eşe karşı, teşebbüs aşamasında kalan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında cebir ve tehdit kullanılarak teşebbüs aşamasında kalan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; suçun vasıflandırılması ve ceza tertibinin hatalı olduğuna, mahkûmiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanık ile mağdurun evli oldukları, mağdurun sanık ile tartışarak evden ayrıldığı ve tanık N.Z.'nin evine gittiği, bir müddet sonra sanığın N.Z.'nin evine gelerek mağdurun kolundan tutmak suretiyle eve götürmeye çalıştığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin dava dosyasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinde 28.06.2014 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik nedeniyle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında eşe karşı gerçekleştirdiği eylem nedeniyle hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi gereğince artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından; sanık hakkında cebir ve tehdit kullanılarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken temel cezanın doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasına göre belirlenmesi gerekirken, hüküm kurulurken önce 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ve devamında aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması suretiyle kademeli uygulama yapılması ceza miktarı itibarıyla sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Tüm dava dosyası kapsamı, olayın ''aile içi kavga olduğu'' yönündeki ihbar üzerine kolluğa intikal etmiş olması, mağdurun aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları, sanığın kısmen ikrar içeren savunması ve tanık N.Z.'nin anlatımlarına göre, teşebbüs aşamasında kalan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş ve yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların gerekçe bölümünde belirtilen eleştiri konusu yapılan haller dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın suçun vasıflandırılması ve ceza tertibinin hatalı olduğuna, mahkûmiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazları yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden, gerekçe bölümünde belirtilen eleştiri dışında, herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2023 tarihinde karar verildi.