YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2020/5939 E.  ,  2023/4449 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.06.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
3. Sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlemesi üzerine yapılan yargılamada, İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği,
1. Kararın yerinde olmadığına,
2. Kararın bozulmasını talep ettiğine,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın aralarında gönül ilişkisi bulunan mağdure ile birlikte olay gecesi dayısına ait eve gittikleri, bir süre sonra mağdurenin evden ayrılmak istemesine rağmen sanığın evlenmek istediğini belirterek gitmesine müsaade etmediği, bir gün sonra fırsatını bulan mağdurenin evden kaçtığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Mağdurenin soruşturma aşamasında alınan beyanında, sanık ile aralarında gönül ilişkisi bulunmasına rağmen, sanığın kendisini rızası dışında tuttuğunu ve sanıktan şikayetçi olduğunu ifade etmesi, katılan anne Ümügülsün'ün aşamalardaki beyanlarında iddiayı doğrulaması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Sanığın mağdureye yönelik alıkoyma eylemini evlenmek maksatlı cinsel amaçla gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Mağdurenin aşamalardaki beyanları, sanığın savunmaları, katılan ...'ün ifadeleri ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik kararda bir isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli kararında sanığın temyiz itirazları ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2023 tarihinde karar verildi.