YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2020/5932 E.  ,  2023/4464 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlali, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma,
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafinin temyiz isteği,
1. Atılı suçların yasal unsurları itibarıyla oluşmadığına,
2. Tanık ifadelerinin savunmayı doğruladığına,
3. Mağdur beyanlarının, tanık ifadeleri ile çelişkili olduğuna,
4. Sanıkların, mağdura ait konuta zorla girmediklerine,
5. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
6. Şüpheden sanıkların yararlanacağına,
Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanık ... ile mağdur ... arasında alacak verecek meselesi nedeniyle husumet bulunduğu, olay günü telefon üzerinden bu konuda görüştükleri sırada mağdurun sanığa hakaret ettiği, bu duruma sinirlenen sanık ...'in olayları babası sanık ... ve kardeşi sanık ...'e iletmesi üzerine hep birlikte mağdurun evine gittikleri, rızası dışında mağdura ait konuta girdikleri, silah tehdidi ve cebirle mağduru evden çıkarıp geldikleri araca bindirdikleri, araç içerisinde darp ettikleri, götürdükleri ıssız alanda konuşarak ödeme konusunda anlaştıktan sonra serbest bıraktıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Sanıkların, üzerlerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlemeleri karşısında, temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince aynı Kanunun 109 uncu maddesinin (a) ve (b) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezalarının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Mağdurun, sanıklar tarafından henüz serbest bırakılmadan önce olayın tanık G. tarafından polise ihbar edilmesi suretiyle soruşturmaya başlandığının ve 15.07.2015 tarihli rapora göre de, eylem sırasında sanıkların mağdurun şahsına zarar verdiklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar müdafinin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazı reddedilmiştir.
Tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediğine yönelik kararda bir isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli kararında sanıklar müdafinin temyiz itirazları ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanıklar müdafinin temyiz itirazının reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2023 tarihinde karar verildi.