YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2020/4744 E.  ,  2023/2982 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ :Cebir veya tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Dava dosyasında kurulan hükümlerin sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz etmesi nedeniyle bu sanıklar hakkında yapılan temyiz incelenmesinde;
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunu’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'un (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ünye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar Muhammet ve ... hakkında ayrı ayrı cebir veya tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu' un (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince, sanık ... hakkında ise aynı suçtan aynı Kanun'un 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.
2. Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli kararı ile sanıklar Muhammet ve ... hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmesine, sanık ... hakkında ise aynı Kanun'un 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi delaletiyle 39 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ... müdafinin temyiz istemi, katılanın rızasının olduğuna, katılandan darp cebir izine rastlanılmamış olmasının ve katılanın kaçırıldığı iddia olunan yerin merkezi bir yer olması nedeniyle zorla kaçırmanın mümkün olmadığının buna delil olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına yöneliktir.
2. Sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz istemi, sanık ...'ın hangi eyleminin suç olarak değerlendirildiğinin kararda değerlendirilmediğine, katılanın çelişkili beyanlarından başka mahkumiyete yeterli delil olmadığına, katılanı ifadesinde kolundan çekildiğini beyan etmesine rağmen alınan doktor raporunda buna ilişkin ibarenin yer almadığına, sanık ...'ın katılana karşı zor kullanmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, suç tarihinden önce aralarında gönül ilişkisi bulunan katılan ile sanık ...'in katılanın ailelerinin rıza göstermemesi nedeniyle ayrılmasından sonra, sanık ...'in sanık ...'ın kullandığı araca katılanı zorla bindirerek bir eve götürmesi ve bu evde bulunabilmeleri ihtimaline karşı ...'ın kullandığı araçla yakalandıkları eve geldikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
A. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede
1. Sanık ... ile katılan arasında gönül ilişkisi olduğu; fakat katılanın ailesinin bu ilişkiye rıza göstermemesi nedeniyle ayrıldıkları, olay günü sanık ...'in yolda yürüyen katılanı zorla sanık ...'ın kullandığı araca bindirdiği ve Fatsa ilçesi ... Köyünde bir akrabasının evine götürdüğü, burada sanık ... ile katılanın bir süre kaldığı, sanık ...'ın ise olay yerinden ayrıldığı, buraya temyiz dışı sanıklar ... ve ...'in de geldiği, katılanı bir süre sonra bu kez sanık ...'ın kullandığı araçla Ünye ilçesinde yakalandıkları eve getirdikleri anlaşılmıştır.
2. Katılan ile sanık ...'in Ünye ilçesinde yer alan evde bulundukları esnada katılanın dışarıda birilerinin olduğunu anlaması üzerine pencereyi açarak yardım istediği belirlenmiştir.
3. Dava dosyası kapsamında tanık olarak dinlenen Y.Ç. ve E.Ç.'nin alınan ifadelerinde, katılan ile sanık ...'in bulunduğu evin önünden geçerken katılanın pencereyi açarak "bana yardım edin, beni kurtarın" şeklinde bağırdığını, bu sırada sanık ...'in katılanı pencereden içeriye doğru çektiğini, katılan ile sanık ...'in yanlarına geldiğinde, katılanın "beni zorla kaçırdı burada tutuyor" dediğini, olay yerine sanık ...'ın da geldiğini ve kendilerine katılanı kastederek "kızı bize verin, rızası var" dediğini, kendilerinin ise jandarmayı arayarak durumu haberdar ettiklerini beyan ettikleri tespit edilmiştir.
4. Katılanın aşamalarda alınan istikrarlı ifadesi, tarafsız tanıklar Y.Ç. ve E.Ç.'nin alınan ifadeleri, katılanın ifadesinde belirttiği üzere alınan doktor raporunda da kolunda ağrı olduğunun beyan edildiğinin belirtilmesi ve tüm dava dosyası kapsamından mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından, sanık ... müdafinin katılanın rızasının olduğuna, katılandan darp cebir izine rastlanılmamış olmasının ve katılanın kaçırıldığı iddia olunan yerin merkezi bir yer olması nedeniyle zorla kaçırmanın mümkün olmadığının buna delil olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik; sanık ... müdafinin ise, katılanın çelişkili beyanlarından başka mahkumiyete yeterli delil olmadığına, katılanı ifadesinde kolundan çekildiğini beyan etmesine rağmen alınan doktor raporunda buna ilişkin ibarenin yer almadığına, sanık ...'ın katılana karşı zor kullanmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.
5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
B. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede
1. Sanık ... ile katılan arasında gönül ilişkisi olduğu; fakat katılanın ailesinin bu ilişkiye rıza göstermemesi nedeniyle ayrıldıkları, olay günü sanık ...'in yolda yürüyen katılanı zorla sanık ...'ın kullandığı araca bindirdiği ve Fatsa ilçesi ... Köyünde bir akrabasının evine götürdüğü, burada sanık ... ile katılanın bir süre kaldığı, sanık ...'ın ise olay yerinden ayrıldığı, buraya temyiz dışı sanıklar ... ve ...'in de geldiği, katılanı bir süre sonra bu kez sanık ...'ın kullandığı araçla Ünye ilçesinde yakalandıkları eve getirdikleri anlaşılmıştır.
2. Sanığın üzerine atılı suç olan hürriyeti yoksun kılma suçunun temadi suçlardan olduğu, sanık ...'ın suç devam ederken gerçekleştirdiği eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinde yer alan müşterek faillik olduğu kabul edilmeksizin aynı Kanun'un 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca yardım eden sıfatıyla cezalandırılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan suçun hükümden sonra uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle tekerrüre esas alınan ilamdaki davanın uzlaşma sonucu düşürülüp düşürülmediği araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bendlerinde açıklanan nedenlerle Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli kararında sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2023 tarihinde karar verildi.