YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2020/19419 E.  ,  2023/4521 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama, hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.
Sanık hakkında Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Foça Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve Hırsızlık suçlarından cezalandırılması için kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır.

2. Foça 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 3 yıl 7 ay 22 gün hapis ve 2.080 TL adli para cezası ile mahkumiyetine kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın, katılanın rızası ile kredi kartını kullandığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve şüphe üzerine karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanığın kardeşi olan katılanın Yenifoça'da bulunan yazlığına misafir olarak geldiği, burada bulunduğu sırada katılanın çantasından bilgisi ve rızası dışında İşbankasına ait kredi kartını alarak yazlıktan ayrıldığı ve farklı tarihlerde birden fazla harcama yapmak suretiyle yarar sağladığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Sanık müdafiinin dilekçesi içeriğinden sanık hakkındaki mahkumiyet kararı yönünden kanun yollarına başvurduğu değerlendirilmekle;
A. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden yapılan incelemede,
5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin 12 nci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık hakkında Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,
1.Dosya kapsamı, tanık anlatımları, Türkiye İş Bankası hesap özetleri, Nüfus Aile Kayıt Tablosu, dosyada mevcut tutanaklar değerlendirildiğinde, sanık ... ve katılan ...’ün kardeş oldukları, sanık ...’un 16.09.2014 günü katılan ...’e ait Yeni Foça’da bulunan yazlığa misafir olarak geldiği, burada bulunduğu sırada katılanın çantasından bilgisi ve rızası dışında Türkiye İş Bankasına ait kredi kartını fark ettirmeden alarak yazlıktan ayrıldığı, söz konusu kredi kartı ile 18.09.2014 günü 2.000,00 TL, 21.09.2014 günü 2.550,00 TL, 28.09.2014 günü 2.768,00 TL, nakit çekimleri yaptığı, sonrasında kredi kartını katılanın çantasına koyduğu, sonrasında kredi kartına ilişkin ekstre gelince katılanın olaydan haberdar olduğu anlaşılmakla;ilk derece mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
A. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
B. Sanık hakkında Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hüküm yönünden,
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Foça 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2023 tarihinde karar verildi.