YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2020/18546 E.  ,  2023/4353 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri uyraınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 2014/25597 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.
2.Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08/12/2015 tarihli, 2014/846 E. - 2015/967 K. sayılı kararı ile sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz sebepleri

Atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunamayan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, ... mobilya isimli iş yerinin sahibi olan sanığın, mağazasından alış veriş yapan katılanın, ödeme yapmak amacı ile kendisine verdiği kredi kartından, 3.750 TL yerine 7.500 TL tutarında çekim yaptığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Sanık müdafinin temyiz sebepleri yönünden
Olay tarihinde sanık ...'e ait ... Mobilya isimli işyerine giderek 3.750 TL değerinde alışveriş yapan katılanın ödemeyi yapmak için Finansbank 5311 **** **** 8762 numaralı kredi kartını sanık ...'e verdiği, sanık ...'un pos cihazı bulunmadığını söyleyerek kart ile birlikte çekim yapmak için sanık ...'a ait iş yerine gittiği ve burada bulunan pos üzerinden 3.750 TL yerine katılanın bilgisi dışında 7.500 TL tutarında çekim yaptığı iddiasına dayanan olayda;
Sanığın, aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi, katılanın duruşmada alınan beyanında "alışveriş sonrası kartını çekim yapması için sanığa verdiğini, kendisinin gitmediğini, bir müddet sonra henüz iş yerinden çıkmadan bankadan kart limitimizin yetersiz , bu alışveriş için kart limitinizin yükselmesini istiyormusunuz diye bir telefon geldiğini, kendisinin de bankaya telefonla onay verdiğini" beyan etmesi ve işlemin üzerinden bir yıl geçtikten sonra şikayetçi olması birlikte değerlendirildiğinde, limit yükseltme onayı veren katılanın, bir yıl süre ile kartından yaklaşık iki katı tutarında çekim yapıldığını fark etmemesinin mümkün olmayacağı, bu bağlamda kartın sanık tarafından, katılanın bilgi ve rızası dışında kullanıldığına dair mahkumiyete yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.
Kabule göre de;
5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasında temel ceza olarak, hapis cezasının yanında adli para cezası da öngörülmesine rağmen, sanığın sadece hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilerek eksik ceza tayin edilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli, 2014/846 E. - 2015/967 Karar sayılı sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ve 326 ncı maddenin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde karar verildi.