YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2020/17121 E.  ,  2023/6708 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/26 E., 2016/49 K.
SUÇLAR : Parada sahtecilik
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanıklar hakkında, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 15.09.2015 tarihli iddianamesiyle, parada sahtecilik suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2. Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2016 tarihli kararıyla, sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 12.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ayrıca sanık ...'ın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ...'ın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B.Sanık ...'ün temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine mağdur olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanıkların bir (1) aylığına kiraladıkları araçta yanlarında kimliği tespit edilemeyen ... isimli bir şahısla, ...'e verdikleri 1 adet 50,00 TL değerindeki paranın sahte olup olmadığı konusunda tartışmaya başladıkları, paranın sahte olup olmadığını öğrenmek için bir markete girdikleri, market sahibinin paranın sahte olduğunu söylemesi üzerine, ... isimli şahısla sanık ... isimli şahsın tartışarak marketten çıktığı, başka bir vaka nedeniyle olay anında markette bulunan polisin tarafları ayırmaya çalıştığı sırada sanık ...'ün üzerinden 36 adet sahte olarak üretilmiş 50,00 TL değerindeki parayı ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
A.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;
1. Dosya kapsamında yer alan 13.12.2014 tarihli araç kiralama sözleşmesi, market sahibi Y.D.'nin alınan beyanı, 15.12.2014 tarihli kamera görüntüsü izleme tutanağı, 13.12.2014 tarihli olay tutanağı, Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasından alınan 19.08.2015 tarihli rapor ile diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların birlikte kiralamış olduğu araçla yanlarında ... isimli bir şahısla birlikte bir marketin önünde durdukları, sanık ... ile ... isimli şahsın kendisine sahte para verildiğini anlaması üzerine tartışmaya başladıkları, olay sırasında polisin marketin dışında bekleyen sanık ...'a durmasını söylemesine rağmen, sanık ...'ın hızlıca olay yerinden kaçtığı ve sahte paraların sanık ...'dan ele geçirildiği böylece sanıkların atılı suçu işledikleri anlaşılması karşısında, Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;
1. Olay tarihinde, sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu, bu itibarla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
2. Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Ankara 8.Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/186 Esas, 2015/68 Karar sayılı kararının kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olduğu gözetilmeden, sanık hakkında mükkerrirlere özgü infaz rejimine göre cezasının infazına ve infazdan sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi hususları hukuka aykırı bulunmuş ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
A.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;
Gerekçe bölümünde A bendinde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;
Gerekçe bölümünde B bendinde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı fıkranın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2023 tarihinde karar verildi.