YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2020/16610 E.  ,  2023/3561 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Eziyet
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik mağdur ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; 20.01.2016 tarihinde şikayetçi olup davaya katılma talebinde bulunan katılanın 02.03.2016 tarihinde şikayetten vazgeçtiği anlaşıldığından katılana tayin olunan zorunlu vekilin temyiz hakkı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre sanık müdafiinin, suçtan zarar gören Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Söke Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2015 tarihli iddianamesiyle sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.03.2016 tarihli kararıyla sanığın eziyet suçundan 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafiinin temyiz istemi sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, katılma kararının
usule uygun olmadığına, teşdiden cezanın yasaya uygun olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
2. Katılan ... vekilinin temyiz istemi sanık hakkında hükmedilen cezanın az olduğuna ve üst sınıra yakın ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.
3. Suçtan zarar gören Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi sanık hakkında en üst sınırdan ceza tayini gerektiğine ve katılma talepleri konusunda karar verilmemesinin yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay sanık ile katılanın evli oldukları ve sanığın sağır ve dilsiz olan katılana sistematik şekilde cinsel saldırı eylemleri ile eziyet suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
A. Mağdur ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Mağdur ...'un 02.03.2016 tarihli duruşmada sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmiş olması karşısında 20.01.2016 tarihli duruşma sırasında verilen katılma kararının hukuki değerden yoksun olduğu ve dolayısıyla katılana atanan zorunlu vekilin hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun'un 298 nci maddesi gereğince temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.
B. Sanık müdafii ile suçtan zarar gören Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde ise;
Suçtan zarar gören Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin 02.03.2016 havale tarihli dilekçe ile bulunduğu katılma talebi konusunda olumlu olumsuz karar verilmemiş ise de, gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla hükmü temyiz hakkı ve katılma hakkı bulunduğundan, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılmasına karar verilerek inceleme yapılmıştır.
Sanık ile sağır ve dilsiz olan mağdur ...'un resmi nikahlı evli oldukları mağdurun şikayetinde ve aşamalarda alınan beyanlarında sanığın kendisiyle hamile olduğu dönemde ve sonraki dönemlerde zorla ters cinsel ilişkiye girdiği, cinsel içerikli videolar izletip videolarda görünen şeyleri kendisine yaptığına ve cinsel bölgesine farklı cisimler soktuğuna ve cinsel organına vurduğuna ilişkin iddialarını sanığın aşamalarda ve temyiz dilekçesinde kabul etmemesi ile mağdurun Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı başkanlığı tarafından yapılan iç beden muayenesinde; hymen ve çevresinde zorlama izine rastlanılmadığı, anüste fisür görüldüğüne ancak bunun kabızlık, doğum gibi sebeplerden kaynaklanma ihtimalinin bulunduğuna dair rapor ve Söke Fehime Faik Kocagöz Devlet Hastanesinin 30.07.2015 tarihli raporunda mağdurda darp cebir izine rastlanmadığının belirtilmesi, sanık ile mağdurun bir dönem mağdurun annesinin evinde kaldıkları halde mağdurun annesinin tanıklık yapmak istememesi, mağdurun son katıldığı celsede şikayetten vazgeçmesi ve UYAP ortamından yapılan incelemede evliliğin de devam etmesi ile adli sicilinde suç kaydı olmayan sanığın cezalandırılmasına mağdurun beyanı dışında yeter delil bulunmaması hususları ile "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında beraat kararı yerine mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
A. Mağdur ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.03.2016 tarih, 2015/214 Esas, 2016/106 Karar sayılı kararına yönelik mağdur vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık müdafii ile katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde ise;
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.03.2016 tarih, 2015/214 Esas, 2016/106 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2023 tarihinde karar verildi.