YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2020/10058 E.  ,  2023/6003 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/295 E., 2016/296 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.05.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi;
1. Hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığına,
3. Mahkemece yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığına,
4. Lehe hükümlerin uygulanmadığına,
Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, olay günü evden kaçmaya karar veren mağdurelerin, gecenin ilerleyen saatlerinde parkta oturdukları sırada, sanığın yanlarına gelerek, kalmakta olduğu eve götürme konusunda mağdureleri ikna ettiği, sanığın alkol almak maksadıyla uzaklaşması üzerine, yaptıklarının hatalı olduğunu düşünen mağdurelerin apartman içerisine saklandıkları, bir süre sonra dışarı çıkarak etrafı kontrol ettiklerinde, sanığın fark etmesiyle elinde bulunan bıçakla onları kovaladığı, sanıktan kurtulan mağdurelerin evlerine döndükleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Mahkemece, sanığın mağdurelere yönelik eylemini bıçakla gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, mevcut oluşa göre eylemin tehditle gerçekleştirilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek; Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.05.2014 tarihli iddianamesinde sevk maddesi olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası gösterildiği halde, sanığa ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a), (f) bentleri ve beşinci fıkrası uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ıncı maddesine aykırı olarak sanığın savunma hakkı kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2023 tarihinde karar verildi.