YARGITAY 7. HUKUK DAİRESİ

7. Hukuk Dairesi         2024/705 E.  ,  2024/1515 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2016/78 E., 2017/16 K.
KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen el atmanın önlenmesi, yıkım ve tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; 1130 ve 1131 numaralı parsellerin mera vasfında olduğunu, bu parsellere davalılar tarafından fıstık fidanı dikmek, tarla olarak genişletmek, bağ fidanı dikmek suretiyle kullanıldığını, bu durumun İlçe İdare Kurulu kararı ile sabit olduğunu, taşınmazlarda meydana getirilen zararların yapılacak keşif ve bilirkişi raporu ile tespitine, tespit edilecek zararın davalılardan tazminine, meraya yapılan müdahalenin men'ine ve yıkıma karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
1. Davalı ... cevap dilekçesinde; anılan parsellerin dedelerinden kaldığını, kötü niyetinin olmadığını ileri sürerek davanın reddi istemiştir.

2. Davalı ... cevap dilekçesinde; taşınmazın mera vasfında olduğunu bilmediğini, dedelerinden bu yana taraflarınca kullanıldığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

3. Davalı ... cevap dilekçesinde; taşınmazın mera vasfında olduğunu bilmediğini, araziden gelir elde etmediğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

4. Davalı ... davaya cevap vermemiş; ön inceleme duruşmasındaki beyanlarında, kadastro tespitinden önce ağaçları diktiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 17.04.2014 tarihli ve 2012/789 Esas, 2014/390 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. İlk Derece Mahkemesinin 17.04.2014 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 15.12.2015 tarih ve 2014/12940 Esas, 2015/14591 Karar sayılı ilamında; dosya içeriği ve toplanan delillerden, davanın davacının harçtan muaf olması nedeniyle harç ödenmeksizin açıldığı, keşfen taşınmazların el atıldığı iddia edilen kısımlarının ve yıkımı istenen ağaçların değerinin belirlenmediği, karar ve ilam harcının da hükmedilen tazminat miktarı üzerinden belirlendiği anlaşılmakla davada ileri sürülen isteklerden el atmanın önlenmesi ve yıkım istekleri ile ilgili olarak dava değerinin mahallinde yeniden keşif yapılarak saptanıp karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerektiği gerekçeleriyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında dava konusu 1130 ve 1131 numaralı parsellerin mera vasfında olduğu, taşınmazlara davalılar tarafından zeytin ağacı dikmek, fıstık ağacı dikmek, bağ omcaları dikmek suretiyle el atıldığı, mera vasıflı 1130 ve 1131 parsel numaralı taşınmazların bu el atılmalar neticesinde zarar gördüğü ve eski hale getirilebilmesi için davalılar tarafından eski hale getirme bedelinin ödenmesi gerektiği, taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçların kâl’ine karar verilmiş olup bilirkişi tarafından hesaplanan yıkım giderlerinin; ancak mahkeme hükmünün kesinleşmesi ve icra müdürlüğünden infazın talep edilmesi halinde icra müdürünün belirleyeceği yöntemle tahsil edileceğinden açılan bu davada peşinen istenme olanağı olmadığı gerekçesiyle yıkım masrafının peşin ödenmesi noktasındaki talebin reddine, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; meraya el atıldığının raporlarla tespit edildiği, yıkım bedelinin hesaplandığını, ancak Mahkemece kısmen kabule karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, meraya el atmanın önlenmesi, yıkım ve tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 3 ve 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme
1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı Kanunu'nun 440 ıncı maddesinin 3 inci fıkrasının 1, 2, 3 ve 4 üncü bentleri gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.