YARGITAY 7. HUKUK DAİRESİ

7. Hukuk Dairesi         2024/1345 E.  ,  2024/2368 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/585 E., 2023/675 K.
DAVA TARİHİ : 27.08.2010
KARAR : Davanın el atmanın önlenmesi yönünden kabulüne, ecrimisil yönünden kısmen kabulüne

Taraflar arasında görülen el atmanın önlenmesi, ecrimisil istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın el atmanın önlenmesi yönünden kabulüne, ecrimisil yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkeme kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'ın da malik olduğu dava konusu 154 ada 89 ve 90, 155 ada 155, 157, 158, 159, 160 ve 161 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespiti sırasında davalılar adına tespit edildiğini, ancak Karaman Kadastro Mahkemesinin 1998/33 Esas ve 2007/2 Karar sayılı kararı ile payları oranında müvekkilleri adına tesciline karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, buna rağmen çekişmeye konu taşınmazları sadece davalıların kullandıklarını, ecrimisil talep ettikleri halde sonuç alamadıklarını, bu konuda 27.07.2010 tarihinde ihtarname gönderdiklerini ancak sonuçsuz kaldığını, zaten Kadastro Mahkemesi kararının da ihtar niteliğinde olduğunu ileri sürerek, el atmanın önlenmesini ve ecrimisil ödenmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalılar vekili cevap dilekçesinde, zamanaşımı def'ini ileri sürmüş ve davacıların paylarından yararlanmalarına engel olunmadığını, davacıların taksime yanaşmaması üzerine müvekkillerinin taşınmazların bir bölümünü davacıların kullanımı için boş bırakarak kullandıklarını, intifadan men koşulunun oluşmadığını, taşınmazlardaki ağaçları müvekkillerinin yetiştirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI
Mahkemenin 10.12.2013 tarihli ve 2010/382 Esas, 2013/605 Karar sayılı kararıyla, davacıların iddiasının sabit olduğu gerekçesi ile el atmanın önlemesi ve ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Birinci Bozma Kararı
1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 03.11.2015 tarihli ve 2014/3976 Esas, 2015/12530 Karar sayılı kararıyla; el atmanın önlenmesine ilişkin temyizin reddine karar verilmiş, ecrimisil bakımından Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olmadığı gibi, hükme esas alınan bilirkişi raporunun da denetime elverişli olmadığı, 154 ada 89 parselin kısmen su altında olduğu bildirildiği halde, ziraat bilirkişi raporunda bu hususta bir araştırma ve değerlendirme yapılmadığı, ayrıca ecrimisile konu taşınmazların her birinin ayrı ayrı getireceği ecrimisil ile bu ecrimisilden davalıların herbirinin sorumlu tutulabilecekleri ecrimisil hesabını gösterir bilirkişi raporu alınması gerektiği belirtilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin 06.04.2017 tarih ve 2016/83 Esas, 2017/241 Karar sayılı kararı ile Mahkemenin 10.12.2013 tarihli gerekçeli kararının A-2 ve A-3 No.lu hüküm fıkraları kesinleştiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil istemi yönünden davanın kısmen kabulüne, davalılarca ortak olarak kullanılan 154 ada 89, 90 ve 155 ada 155 parsel sayılı taşınmazlar yönünden belirlenen ecrimisil bedelinin tüm davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacılara payları oranında verilmesine, dava konusu diğer taşınmazlara ilişkin olarak da, her bir davalının kullandığı parsele yönelik olarak hesaplanan ecrimisil bedelinin davacılara payları oranında verilmesine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı
1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 11.02.2020 tarihli ve 2018/10112 Esas, 2020/1185 Karar sayılı kararıyla; HMK 297/2 nci maddesi gereği tüm talepler yönünden yeniden hüküm kurulması gerekirken, el atmanın önlenmesine ilişkin kararın kesinleştiği gerekçesiyle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesinin doğru olmadığı, ayrıca önceki bozma ilamında, hükmedilen ecrimisilden davalıların herbirinin sorumlu tutulabilecekleri, ecrimisil hesabını gösterir bilirkişilerden Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen, davalıların ortak kullandığı 154 ada 89 ve 90 parsel ile 155 ada 155 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin olarak hesaplanan ecrimisil tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmesinin yanlış olduğu, ortak kullanılan taşınmazlarda her bir davalının kullandığı alana göre davalıların ecrimisil tazminatından sorumlu olacağı şekilde hüküm gerektiği belirtilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamında belirtildiği şekilde araştırma yapıldığı ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporu alındığı belirtilerek, davalıların dava konusu Karaman ili, Merkez ... Köyü, 154 ada 89, 90 parsel, 155 ada 155, 157, 158, 159, 160, 161 parsel sayılı taşınmazlara yapılan müdahalelerinin men'ine, davacı ... ...'ın toplam 19.753,64 TL ecrimisil alacağının 3.622,86 TL'sinin davalı ...'dan, 4.228,68 TL'nin davalı ...'dan, 4.469,57 TL'sinin davalı ...'dan, 4.258,90 TL'nin davalı ...'dan, 3.173,63 TL'nin davalı ...'dan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacı ... ...'a verilmesine, davacı ...'in toplam 19.753,64 TL ecrimisil alacağının 3.622,86 TL'sinin davalı ...'dan, 4.228,68 TL'nin davalı ...'dan, 4.469,57 TL'sinin davalı ...'dan, 4.258,90 TL'nin davalı ...'dan, 3.173,63 TL'nin davalı ...'dan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacı Hasibe Şahin'e verilmesine, davacı ...'in toplam 19.753,64 TL ecrimisil alacağının 3.622,86 TL'sinin davalı ...'dan, 4.228,68 TL'nin davalı ...'dan, 4.469,57 TL'sinin davalı ...'dan, 4.258,90 TL'nin davalı ...'dan, 3.173,63 TL'nin davalı ...'dan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacı ...'e verilmesine, davacı ...'ın toplam 4.938,41 TL ecrimisil alacağının 905,71 TL'sinin davalı ...'dan, 1.057,17 TL'nin davalı ...'dan, 1.117,39 TL'sinin davalı ...'dan, 1.064,73 TL'nin davalı ...'dan, 793,41 TL'nin davalı ...'dan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacı ...'a verilmesine, davacı ...'ın toplam 4.938,41 TL ecrimisil alacağının 905,71 TL'sinin davalı ...'dan, 1.057,17 TL'nin davalı ...'dan, 1.117,39 TL'sinin davalı ...'dan, 1.064,73 TL'nin davalı ...'dan, 793,41 TL'nin davalı ...'dan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacı ...' a verilmesine, davacı ...'ın toplam 4.938,41 TL ecrimisil alacağının 905,71 TL'sinin davalı ...'dan, 1.057,17 TL'nin davalı ...'dan, 1.117,39 TL'sinin davalı ...'dan, 1.064,73 TL'nin davalı ...'dan, 793,41 TL'nin davalı ...'dan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacı ...'a verilmesine, davacı ...' un toplam 987,68 TL ecrimisil alacağının 181,14 TL'sinin davalı ...'dan, 211,44 TL'nin davalı ...'dan, 223,47 TL'sinin davalı ...'dan, 212,95 TL'nin davalı ...'dan, 158,68 TL'nin davalı ...'dan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalılar vekili temyizinde, dava konusu 89 ve 90 parsel sayılı taşınmazların tamamı kullanılmadığı halde tamamı üzerinden ecrimisile hükmedilmesinin hatalı olduğunu, ecrimisil bedelinin yüksek belirlendiğini, hesaplamalarda kapitalizasyon faizinin yüksek tutulduğunu, Mahkemenin gerekçesiz şekilde karar verdiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, paydaşlar arasında el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “İyi niyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Mahkemece davalıların taşınmazlara el atmasının önlenmesine karar verilmiş ise de, dava paydaşlar arasında görülen el atmanın önlenmesi isteğine ilişkin olup, el atma olgusunun sübutu halinde, taşınmaz üzerinde davalıların da pay maliki oldukları gözetilerek, davacıların payına vaki el atmanın önlenmesine karar verilmesi gerekir. Mahkemece TMK'nın 688 inci maddesine aykırı olarak, paydaşın taşınmazdan faydalanmasını tamamen engelleyecek şekilde mutlak el atmanın önlenmesine karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR
1. Davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Davalı vekilinin yukarıda açıklanan temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının (1) numaralı bendindeki "müdahalelerinin men'ine" bölümünden önce gelmek üzere "davacıların payına vaki" kelimeleri eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

Tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme kanun yolu açık olmak üzere,

06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.