YARGITAY 7. HUKUK DAİRESİ

7. Hukuk Dairesi         2024/1340 E.  ,  2024/2173 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2019/528 E., 2022/522 K.
DAVA TARİHİ : 28.03.2013
KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.
Mahkeme kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacılar vekili; müvekkillerinin murisinden intikal eden dava konusu taşınmazın tamamının davalı kurum tarafından kullanıldığını ileri sürerek ecrimisil talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı ... vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak kamu görevi yaptıklarını, istenilen ecrimisil miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI
Mahkemenin 11.11.2014 tarihli ve 2013/108 Esas 2014/520 Karar sayılı kararı ile müdahalenin keşfen sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, toplam 24.630,00 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. Mahkemenin 11.11.2014 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 26.02.2019 tarihli ve 2018/7568 Esas, 2019/2005 Karar sayılı kararıyla; taşınmazda davalı kuruma ait tamir, bakım atölyesi ve su deposunun bulunduğu ayrıca lojman kısmının 54 m²'lik bölümünün de dava konusu taşınmaza taşkın olduğu, aynı taraflar arasında görülen İnebolu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/285 Esas, 2011/262 Karar sayılı dosyanın derecattan geçerek kesinleştiği, 2010 dönemi için aylık 500 TL ecrimisil belirlendiği, bu değer üzerinden ÜFE artış oranının uygulanması suretiyle tespit edilecek ecrimisilin hüküm altına alınması gerektiği, dava dilekçesi ile 2010 yılı Aralık ayından başlamak üzere 2013 yılı Ocak ayı dahil edilerek anılan zaman aralığında ecrimisil talep edilmesine rağmen Mahkemece talep aşılarak 28.02.2013 tarihine kadar ecrimisile karar verilmesinin isabetsiz olduğu, ayrıca kademeli faize karar verilmiş olması doğru ise de, somut olaya göre dönem sonlarının yıl sonları olduğu göz ardı edilerek her ayın sonundan itibaren tahakkuk edecek yasal faize karar verilmiş olmasının da doğru olmadığı belirtilerek hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilamı doğrultusunda davanın kabulüne, 01.12.2010 tarihinden itibaren 31.12.2010 tarihine dek, her ay için 500,00 TL olmak üzere, toplamda 500,00 TL’nin, 01.01.2011 tarihinden itibaren 31.12.2011 tarihine dek, her ay için 553,95 TL olmak üzere, toplamda 6.647,40 TL’nin 01.01.2012 tarihinden itibaren 31.12.2012 tarihine dek, her ay için 615,65 TL olmak üzere, toplamda 7.387,80 TL’nin, 01.01.2013 tarihinden itibaren 31.01.2013 tarihine dek, her ay için 627,20 TL olmak üzere, toplamda 627,20 TL’nin her yıl için belirlenen miktara, o yıl sonundan itibaren yasal faizi başlamak üzere ve genel toplamda 15.162,40 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükmedilen ecrimisil bedeline her ayın sonundan itibaren faiz işletilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, belirlenen ecrimisil bedelinin fahiş olduğunu, müvekkil kurum harçtan muaf olmasına rağmen eksik kalan harcın kurumdan tahsiline karar verildiğini, ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. 492 sayılı Harçlar Kanunu 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin temyiz itirazına gelince;
Dava konusu taşınmazda davacıların murisi ...’ın 11914636/31850496 hissesi bulunduğu, 07.07.2021 tarihli bilirkişi ek raporunda dava konusu taşınmazda üzerindeki yapılar hariç olmak üzere, taraflar arasında önceki döneme ilişkin kesinleşmiş aylık kira bedeli üzerinden hesaplama yapılmış, taşınmazın toplam kirası 15.162,40 TL, davacıların murisine düşen payın ise 5.668,59 TL olduğu belirlenmesine rağmen mahkemece davacıların payını aşar şekilde tüm ecrimisil bedeline hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi ve 5018 sayılı Kanuna ekli II sayılı cetvelin B fıkrası uyarınca özel bütçeli idare olan davalı kurum, 6001 sayılı Yasa'nın 12 nci maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan davalı ... Müdürlüğünden harç alınmaması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı Kanunu'nun 440 ıncı maddesinin 3 inci fıkrasının 1, 2, 3 ve 4 üncü bentleri gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.